Online görüşme sırasında sağlık çalışanları ile hasta ve danışan arasında kurulan sözleşmenin hukuki niteliği

Abstract

Covid-19 salgın döneminde bireylerin kalabalık alanlardan ve özellikle virüsün yayılma hızının en yüksek olduğu mecralar olan hastanelerden uzak durma istekleri sağlık çalışanları ile hasta ve danışanların yüz yüze hastane ortamında görüşme yerine farklı platformları kullanarak online görüşme yapma fikrine sıcak bakmalarını sağlamıştır. Taraflar arasında yapılan online görüşme neticesinde kurulacak sözleşmesel ilişki mesafeli sözleşmelerin unsurlarını taşıyabilecek olduğundan mesafeli olarak kurulabilecek ve içerdiği edimlere göre vekalet, danışmanlık, eser, sui generis vb. sözleşme olarak nitelendirilebilecektir

During the Covid-19 pandemic period, the desire of individuals to stay away from crowded areas and especially from hospitals, which are the channels where the spread rate of the virus is the highest, has made healthcare professionals and patients and clients warm to the idea of online meetings using different platforms instead of meeting face-to-face in a hospital environment. Since the contractual relationship to be established as a result of the online meeting between the parties may carry the elements of distance contracts, it can be established at a distance and can be characterised as a contract of mandate, consultancy, work, sui generis, etc. according to the acts it contains.