Kuru göz sendromuna programlama temelli tanısal seçenek: Gerçek zamanlı otomatik göz kırpma sayacı

Abstract

Kuru Göz Sendromu (KGS), gözyaşı film tabakasının homeostaz kaybı ile karakterize, oküler semptomların eşlik ettiği oküler yüzeyin çok faktörlü bir hastalığıdır. Kuru göz sendromunda risk faktörleri olarak; yaş, çeşitli hormonal hastalıklar, sistemik kullanılan ilaçlar (akne tedavisinde kullanılan isotretionin gibi), sigara kullanımı, geçirilmiş lazer refraktif cerrahi, kontakt lens kullanımı, düşük çevresel nem ve özellikle son dönemlerde sıklıkla kullandığımız bilgisayar, TV gibi çeşitli video görüntüleme terminallerinin (VDTS) uzamış kullanımı sayılmaktadır. Hatta yeterli gözyaşı üretimi olsa bile uzamış VDTS kullanımıyla ilişkili olarak göz kırpmanın azalması neticesinde gözyaşı film tabakası yetersiz dağılmakta ve neticesinde kuru göz sendromu gelişebilmektedir. Bu tezin amacı, Phyton programlama dilinde oluşturulan bir yazılım ile kuru göz sendromlu hastaların göz kırpma sayısını hesaplamak ve sonuçları normal sağlıklı bireylerle karşılaştırmaktır. Sonuçlara göre kuru göz sendromunda göz kırpma sayısının arttığı bulunmuştur. Bunun dışında hem kuru göz sendromlu hastalarda hem de sağlıklı kişilerde basılı materyal okunurken hesaplanan göz kırpma sayısının aynı materyalin dijital ekranda okunurken hesaplanan göz kırpma sayısından daha yüksek olduğu da bu tezde gösterilmiştir. Yine bu çalışma ile objektif olarak göz kırpma miktarını ölçen bu kod vasıtasıyla elde edilen göz kırpma sayısı değerlerinin kuru göz tanısında kullanılan diğer konvansiyonel tanı metodlarındaki sayısal değerler ile de yüksek düzeyde korelasyon gösterdiği saptanmıştır.

Dry Eye Syndrome is a multifactorial disease of the ocular surface accompanied by ocular symptoms and is characterized by the loss of homeostasis of the tear film layer. The risk factors for dry eye syndrome include age, various hormonal disorders, systemic medications (like isotretinoin for acne), smoking, history of refractive laser surgery, use of contact lenses, low humidity and extended use of computer, television and various video display terminal systems that has become more frequent recently. Decrease of blinking due to extended use of these devices may result in an inadequate distribution of the tear film layer and subsequently give rise to dry eye syndrome, even though there is enough production of tear. The aim of this thesis is to calculate the number of blinks of patients with dry eye syndrome with codes created in Phyton programming language and to compare the results with normal healthy individuals. According to the results, it was found that the number of blinks increased in dry eye syndrome. Other than that, this thesis also showed that the number of blinks calculated while reading form of printed material was higher than the one that was calculated while reading the same form on the digital screen, both in patients with dry eye syndrome and in healthy subjects. This thesis also showed that the number of blinks measured objectively using this code showed strong correlation with the conventional diagnostic methods used for diagnosis of dry eye syndrome.