Stabil olmayan intertrokanterik femur kırığı modelinde, yeni nesil çivi (a-pfn) ve plağın (a-dhs) karşılaştırılması;biyomekanik çalışma

Abstract

AMAÇ: Ya?lı popülasyondaki önemli bir mortalite ve morbidite sebebi de proksimal femur kırıklarıdır. Proksimal femur kırıklarının en sık görüleni trokanterik bölge kırıkları olup, bu tip kırıklar ya?lı hastalar için ciddi bir risk faktörü olüturmaktadır. Cerrahi tedavi ile fiksasyon hayatı tehdit eden komplikasyonları önlemek ve kırık kaynaması için tercih edilen tedavi yöntemidir. Kırık geçiren hasta sayısının artması ile birlikte optimum tedaviyi elde edebilmek için implant çe?itliliği de gittikçe artmaktadır. Kırıkların tedavisi için kullanılacak ideal implant seçimi hala tartiılmaktadır. ?deal implantın henüz tam olarak belirlenemediği bu dönemde yaptığımız bu biomekanik çalimada yeni kullanılmaya ba?lanmi A-PFN ve A-DHS kar?ıla?tırılmitır. YÖNTEM: Çalimamızda 14 adet ?sviçre'nin Synbone AG firmasından 2420 kodlu proksimal femur modeli kullanıldı.Bu modellerin hepsinde AO/OTA sınıflamasına göre 31/A2 tipinde kırık olüturuldu. 14 kemik modeli yedi?erli iki grup haline getirildi. 1. grup antirotatuar proksimal femur çivisi (A-PFN) ile fikse edilirken; 2. grup antirotatuar dinamik kalça vidası (A- DHS) ile fikse edildi. Numunelere daha sonra kompresyon uygulamak için Shimadzu Autograph AGS test cihazı kullanıldı. Femur ba?larına femur mekanik aksına uygun olarak 5 mm/dk hızda kuvvet aksiyel olarak uygulandı. Cihaz ile kuvvet uygulandığında model kırıldığı anda ki kuvvet ve zaman not edildi. Her model için bu deney tekrarlandı. Modellerin kırıldığı bölge ve kırık ?ekli kaydedildi. Sonrasında deney tamamlanmi oldu. BULGULAR: A-PFN uygulanan gruptaki 7 model kemikten 2 tanesi proksimalden kalan 5 tanesi distal kilit vidası hizasından kırıldı. A-DHS uygulanan gruptaki 7 model kemiğin 7'si de distal vidanın gönderildiği bölgeden kırıldı. A-PFN uygulanan grupta yapılan test sonrasında kemik modellerin kırıldığı en dü?ük kuvvet 97.1 newton olurken, en yüksek 173.69 newtonluk bir kuvvet ile modeller kırıldı. Modellerin kırıldığı kuvvetlerin median değeri 132.1 newton olarak tespit edildi. A-DHS uygulanan kemik modellerinde modellerin kırıldığı en dü?ük kuvvet 75.15 newtonluk bir kuvvet olurken, en yüksek 89.12 newtonluk kuvvet oldu. Modellerin kırıldığı kuvvetlerin median değeri 81.7 newton oldu. SONUÇ: Çalimamızda çok sık yapılan intertrokanterik femur kırığı cerrahi tedavisinde yeni kullanılmaya ba?lanmi bir implant olan A-PFN ve A-DHS kar?ıla?tırıldı. A-PFN ile tedavi edilen stabil olmayan intertrokanterik kırıklı kemik modelleri, yapılan aksiyel yüklenmeye istatiksel olarak anlamlı ?ekilde A-DHS ile tedavi edilen gruba göre daha yüksek kuvvetlerde maruz kaldı. Hiçbir kemikte cut out (sıyrılma) görülmedi (p<0,05). A-PFN ve A- DHS, stabil olmayan intertrokanterik femur kırıklarında cut out (vida sıyrılmaması) olmaması ve yüksek dayanıklılık oranları ile tedavide öncelikli olarak tercih edilebilir. Ancak sonuçların klinik çalimalarlada desteklenmesi uygundur.

INTRODUCTION: One of the most important causes of mortality and morbidity among the elderly population is proximal femur fracture. The most common proximal femur fractures are trochanteric fractures and these are the most risky ones for the elderly patients. Surgical treatment and fixation are the preferred treatment methods to prevent life-threating complications and to help bone union. Together with the increase in the number of patients with fracture, to have optimum treatment, the variety of the implants increases. Choosing the ideal implant for the treatment is still a controversial issue. In this biomechanic study, which is carried out in a period when no ideal implant has been agreed on, recently used methods A- PFN and A-DHS are compared. METHOD: In this study, 14 proximal femur models, coded 2420, from Swiss Synbone AG Company are used. All of these models were fractured in accordance with AO/OTA classification, type 31/A2. 14 bone models were grouped into 2 equal groups. First group bones were fixed with anti- rotatuar femur nail (A-PFN), while second group were fixed with anti- rotatuar dynamic hip screw (A-DHS). Shimadzu Autograph AGS testing device was used to apply compression to the samples. An axial force of 5 mm/min was applied to femur heads in accordance with the femur mechanical axe. The force and time were noted when the model was fractured by the pressure from the device. This experiment was repeated for all the models. The site and the type of fractures were noted and then the experiment was completed. FINDINGS AND RESULTS: Out of 7 models in the A-PFN group, 2 models were broken from proximal, and the rest were broken from the level of distal lock screw. All of the models in the A-DHS group were broken from the place distal screw is tightened. Bone models in the A-PFN group were broken with a minimum 97.1 newton and maximum 173.69 newton. The median was 132.1 newton. Bone models, on the other hand, in the A-DHS group were broken with a minimum 75.15 newton and maximum 89.12 newton. The median was 81.7 newton. CONCLUSION: In this study, implant models A-PFN and A-DHS, which have recently been used in widely popular intertrochanteric femur fracture surgical treatment, were compared. Unstable intertrochanteric fractured bone models treated with A-PFN were exposed higher level of force by axial pressure in contrast to the group treated with A-DHS, and the difference was statistically meaningful. No cut out was observed (p<0,05). A-PFN and A-DHS can be preferred in the treatment of intertrochanteric femur since there is no cut out and they have high endurance levels. However, these results should be supported by clinical studies.