EMPLOYMENT SECURITY SYSTEM IN TURKISH LABOUR LAW

Abstract

Hukukumuzda işverenlerin karşısındaki zayıf durumları sebebi ile işçilerin işveren karşısında korunması gerektiği belirtilmiştir. Bunun bir sonucu olarak birtakım düzenlemeler Türk Hukuk mevzuatı ile hüküm altına alınmış olup bu korumayı sağlayan mevzuat hükümlerinin en önemlilerinden birisi de iş güvencesidir. Nitekim iş güvencesi hükümleri ile işçilerin iş akitlerinin sebepsiz bir şekilde işveren tarafından feshedilmesinin önüne geçilmeye çalışılmıştır. Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) tarafından hazırlanan 2 Haziran 1982 tarihli “Hizmet İlişkisine İşveren Tarafından Son Verilmesi Hakkında 158 Sayılı Sözleşme” Türkiye tarafından 9 Haziran 1994 tarihli 3994 sayılı Kanun ile kabul edilmiş ve bu Kanun 4 Ocak 1995 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Bu uluslararası sözleşmenin kabulünden sonra, sözleşmede yer alan düzenlemelere ilişkin milli kanunlarımızda değişiklik yapılması gereği hasıl olmuştur. İşte bu sebeple çıkarılan 9 Ağustos 2002 tarihli 4773 sayılı “İş Kanunu, Sendikalar Kanunu ile Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun” ile o dönemde Türkiye’de yürürlükte olan 1475 sayılı İş Kanunu’nun 13/A, 13/B, 13/C, 13/D ve 13/E maddelerinde değişiklik yapılmış ve böylece iş güvencesi sistemi ilk defa ülkemizde de uygulama alanı bulmuştur. İşbu 4773 sayılı Kanun’un kabulünden çok kısa bir süre sonra yürürlüğe giren ve halihazırda yürürlükte olan 4857 sayılı İş Kanunu da benzer nitelikte düzenlemeler ile iş güvencesi sistemini kabul etmiştir. Anahtar Kelimeler: İş Güvencesi, İşveren, İşçi, Keyfi Fesih, Geçerli Neden, İş Güvencesi Tazminatı

In the Turkish legal system, it is declared that employees shall be protected before employers because of their weak positions. As a consequence of this, a set of legal provisions has been regulated with Turkish legal legislations and one of the critical legal provisions providing this protection is the employment security. Not every employee, but only some employees are taken into the scope of employment security with current legal provisions. Only employees who have conditions specified by Labour Code numbered 4857 shall be deemed as being in the scope of employment security. The reason to exclude some employees from the scope of employment security is the purpose of labour law to find a fair balance between an employee and an employer. Indeed, employment security does not mean leaving employers completely unprotected while protecting employees. With provisions of employment security, it is aimed to prevent termination of employment contracts of employees from employers’ arbitrary terminations. Therefore, some specific procedures while terminating employment contracts of employees being in the scope of employment security are determined by Labour Code numbered 4857 such as issuing a warning before termination and issuing termination notice in written form. Due to the importance of employment security both for employees and employers; in this thesis; provisions of employment security regulated in Turkish Labour Law shall be studied, it shall be evaluated which employees shall be considered to be in the scope of employment security, it shall be declared that being in the scope of employment security provides what kind of protections and in conclusion, it shall be discussed which measures shall apply in case of a violation of provisions of employment security. Keywords: Employment Security, Employer, Employee, Arbitrary Termination, Valid Reason, Reemployment Case, Reemployment Compensation.