Gerçekçi matematik eğitimi (GME) destekli öğretimin ilkokul ikinci sınıf öğrencilerinin problem çözme ve kurma başarılarına, öğrenmenin kalıcılığına ve öz yeterlilik algılarına etkisi

Abstract

Bu araştırmada "doğal sayılarda toplama ve çıkarma işlemi problemleri" öğretiminde Gerçekçi Matematik Eğitimi (GME)'ne dayalı olarak geliştirilen etkinliklerle desteklenmiş öğretimin ilkokul ikinci sınıf öğrencilerinin toplama ve çıkarma problemlerini çözme ve kurma başarılarına, öğrenmenin kalıcılığına ve öğrencilerin öz yeterlilik algılarına etkilerinin incelemesi amaçlanmıştır. Araştırmada ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. İstanbul'da bulunan özel bir ilkokulun ikinci sınıf öğrencileriyle yapılan çalışmanın çalışma grubunda, 21'i deney grubunda (9 kız, 12 erkek) 20'si kontrol grubunda (12 kız, 8 erkek) olmak üzere toplam 41 öğrenci bulunmaktadır. Seçkisiz olmayan örnekleme yöntemlerinden uygun örnekleme yöntemi uygulanmıştır. Deney ve kontrol grubundaki öğrencilere uygulamadan önce problem çözme ve kurma soruları ve öz yeterlilik algısı ölçeği uygulanmış ve grupların puanları arasında anlamlı bir farklılık görülmemiştir. Deney grubunda araştırmacı tarafından uzman görüşü alınarak hazırlanan GME ders planları kullanılırken, kontrol grubunda ise sınıfın kendi öğretmeni tarafından mevcut öğretim programı düz anlatım, somutlaştırma ve canlandırma teknikleri kullanılarak anlatılmıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak; araştırmacı tarafından geliştirilen 9 açık uçlu sorudan oluşan Problem Çözme ve Kurma Soruları (PÇKS) ve Ünay (2012) tarafından geliştirilen 19 maddelik Matematiğe Yönelik Öz Yeterlilik Algısı Ölçeği (MYÖYAÖ) ön test, son test ve kalıcılık testi olarak kullanılmıştır. PÇKS'de yer alan sorular için "dört dereceli puanlama anahtarı" geliştirilmiştir. Araştırmacı dışındaki başka bir uzman tarafından da puanlama yapılmış ve iki puanlayıcı arasında (%95 GA (güven aralığı), 0,985-0,998) çok yüksek bir korelasyon bulunmuştur. Elde edilen veriler SPSS 22 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Analiz programında İlişkili Örneklemler T Testi, İlişkisiz Örneklemler T Testi, Mann-Whitney U Testi, Friedman Testi ve Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Yapılan analizler neticesinde; Gerçekçi Matematik Eğitimi'nin ilkokul ikinci sınıf öğrencilerine "doğal sayılarda toplama ve çıkarma işlemi problemleri" öğretiminde mevcut öğretim programındaki etkinliklere göre son testte ve kalıcılık testinde anlamlı düzeyde daha başarılı olduğu, öğrencilerin öz yeterlilik algılarını bir miktar arttırsa da bunun anlamlı düzeyde olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Bu sonuçlara bağlı olarak, GME çalışmalarının ilkokulun farklı yaş gruplarında ve farklı konulardaki etkisinin nitel araştırmalarla da incelenmesi ve GME'nin eğitim fakültelerinde ve hizmet içi eğitimlerde anlatılması önerilmiştir.

In this study, it is aimed to examine the effects of the teaching which is developed on the basis of Realistic Mathematics Education (RME) supported by activities in the teaching of "addition and subtraction problems in natural numbers" on second-grade students in primary school in terms of the performance of problem-solving and posing, the permanence of learning and perceptions of self-efficacy. In the method of the research, a quasi-experimental design with pretest and posttest control group was used. In the study group of the research conducted with second grade students of a private primary school in Istanbul, there were 21 students in the experimental group (9 girls, 12 boys) and 20 students in the control group (12 girls, 8 boys) with a total of 41 students. Convenience sampling method, one of the non-random sampling methods, was used. Before the implication, problem-solving and posing questions and self-efficacy perception scale were applied to the students in the experimental and control groups, and no significant difference was observed between the scores of the groups. While in the experimental group, RME lesson plans which are prepared by taking expert opinion of the researcher have been used, in the control group, by the class's own teacher, the current curriculum has been followed by using of direct expression, concretization and animation techniques. As data collection tools in the study; Problem-Solving and Posing Questions consisting of 9 open-ended questions developed by the researcher and the Self-Efficacy Perception Scale for Mathematics with 19 items developed by Ünay (2012) have been used as a pretest, a posttest, and a permanency test. A "four-point holistic rubric" has been developed for the questions included in the PSPQ. Scoring has been also prepared by another expert out of this research and a very high correlation has been found between two interraters (%95 CI (confidence interval), 0.985-0.998). The data obtained has been analyzed by using the SPSS 22 package program. In analysis programme, Paired Samples T-Test, Independent Samples T-Test, Mann-Whitney U Test, Friedman Test and Wilcoxon Signed Ranks Test have been used. As a result of the analyzes performed; the activities supported by the Realistic Mathematics Education for second grade students in primary school are significantly more successful in the teaching of "addition and subtraction problems in natural numbers" than the courses in the current curriculum. It has been concluded that although it increases students' self-efficacy perceptions somewhat, it is not at a significant level. As a result, it has been suggested that the effect of RME studies on different age groups and different subjects of primary school should be examined with qualitative research and RME should be explained in education faculties and in-service trainings.