Norma itirazın nedenini anlamak: Apartheid Güney Afrikasında ontolojik güvenlik arayışı

Abstract

Liberal uluslararası düzenin normatif temellerine yönelik itirazların artması, bu itirazların arkasındaki motivasyonların anlaşılması ihtiyacını doğurmaktadır. Bu çerçevede çalışma, anaakım rasyonel aktör varsayımının aksine, bir öznenin kabul görmüş bir norma materyal bedeller ödemek pahasına neden itiraz edebileceği sorusuna yanıt getirmeyi amaçlamaktadır. Bu bağlamda çalışmada vaka analizi yapılmış, apartheid Güney Afrikası, bir bütün olarak diplomasi, askeri ve ekonomi temaları üzerinden kapsamlı bir şekilde incelenmiştir. Vaka analizi, 1948-1994 arasına denk gelen apartheid dönemi Güney Afrikası'nın diplomatik, askeri ve ekonomik alanlarda, küresel boyutta kapsamlı bir izolasyonla mücadele ettiğini göstermektedir. Çalışmanın bulgularına göre söz konusu dönemde karşılaştığı uluslararası zorluklar Güney Afrika'daki apartheid yönetiminin materyal/fiziksel güvenliğini sıklıkla tehlikeye atsa da, karar alıcılar dışarıdan gelen insan hakları normuna uyum taleplerini ısrarla reddetmiş ve bu uğurda ağır bedeller ödemeyi göze almıştır. Çalışma, anaakım teorik yaklaşımlar tarafından irrasyonel kabul edilen bu tutumun, ontolojik güvenlik perspektifinden bakıldığında anlaşılabilir hale geldiğini; Güney Afrika'nın insan hakları normuna yönelik itirazının ardındaki temel motivasyonun materyal güvenlikten çok, ontolojik güvenlik arayışı olduğunu iddia etmektedir. Çalışma kapsamında elde edilen sonuçlara göre apartheid Güney Afrikası, beyaz üstünlüğüne dayalı Afrikaner kolektif benliğini korumak adına, materyal güvenliğinden sıklıkla tavizler vererek varoluşsal çıkarlarını materyal çıkarlarının önüne koymuştur. Nihayetinde araştırma, küresel siyasetteki özne davranışlarını anlayabilmek için düşünsel unsurların daha fazla dikkate alınması gerektiğini, bu bağlamda sistemik normlara itirazların nedenlerini anlamak için ontolojik güvenlik kavramının elverişli bir teorik çerçeve sunduğunu ortaya koymaktadır.

The growing challenges to the normative foundations of the liberal international order necessitate a deeper understanding of the motivations behind such dissent. In contrast to the mainstream assumption of the rational actor, this study aims to understand why an agent might contest an established norm even at the expense of significant material costs. Within this framework, a case study was conducted to comprehensively examine South Africa in the apartheid era from 1948 to 1994 across the themes of diplomacy, military, and economy. The study demonstrates that South Africa struggled against extensive global isolation in these three fields. According to the findings, although these challenges frequently threatened South Africa's material security, the regime rejected demands to comply with human rights norms and chose to bear high costs for its defiance. This study argues that such behavior, often deemed irrational by mainstream perspectives, becomes understandable when viewed through the lens of ontological security. It asserts that the primary motivation behind South Africa's contestation of the human rights norms was the pursuit of ontological security rather than material security. Accordingly, to preserve the Afrikaner collective self based on white supremacy, apartheid South Africa prioritized its existential interests over its material interests. Ultimately, this research reveals that ideational elements must be given greater consideration to understand agent behavior in global politics, and that the concept of ontological security provides a convenient theoretical perspective for understanding the reasons behind norm contestation to systemic norms.