1950-1980 yılları arasında ikinci yeni şiirine yöneltilen eleştiriler

Abstract

İkinci Yeni şiiri, 1950'li yıllarda Türk edebiyatında adından hem olumlu hem de olumsuz olarak sürekli söz ettiren bir poetik anlayışla karşımıza çıkar. Bu şiir hareketi kendinden önce ortaya çıkmış olan nazım anlayışlarının tam tersi şiir tecrübesini benimseyerek geleneksel şiir anlayışından uzaklaşmış ve poetikalarında modernist bir dil anlayışıyla, yeni bir biçim arayışını tercih etmiştir. İkinci Yeni, alışılmışın dışına çıktığı için eleştirilmiş ve bu şiir hareketine yapılan tenkitler şairlerin kullandığı dile, anlama ve biçimdeki radikal değişikliklere, geleneğe bakışlarına, toplum ve okurla kurdukları ilişkiye odaklanmıştır. Bu çalışma, Türk edebiyatında önemli bir dönem olan İkinci Yeni hareketine yöneltilen eleştirilere odaklanmaktadır. Ayrıca tezde bu tenkitlerin mahiyeti araştırılmış ve aynı zamanda yapılan eleştirilerin İkinci Yeni şiirine katkısının olup olmadığı irdelenmiştir.

The Second New poetry movement emerged in the 1950s as a poetic approach that consistently attracted both positive and negative attention in Turkish literature. By adopting a poetic experience that was the complete opposite of the preceding verse traditions, this movement distanced itself from conventional poetry and embraced a modernist understanding of language along with a search for new forms in its poetics. The Second New was criticized for breaking away from the familiar, and the critiques directed at this movement focused on the radical changes in the poets' use of language, meaning, and form, their perspectives on tradition, and their relationship with society and the reader. This study focuses on the criticisms directed toward the Second New movement, which marks a significant period in Turkish literature. Moreover, it investigates the nature of these critiques and examines whether they contributed to the development of Second New poetry.