Kliniğimizde 2017-2021 yıllarında total, anterior ve posterior ekzenterasyon operasyonu uygulanan hastaların retrospektif olarak değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışmada kliniğimizde total, anterior ve posterior ekzenterasyon uygulanan jinekolojik kanserli hastalar incelenerek, preoperatif görüntüleme yöntemlerinin hasta seçimi üzerindeki etkisi ve intraoperatif bulgularla uyumluluğu ve hastaların postoperatif komplikasyonları, hastane ve yoğun bakım yatış süresi, tümör rezeksiyon boyutu ve sağkalım durumlarının operasyon çeşitlerine göre karşılaştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Ocak 2017 – Mart 2021 tarihleri arasında Sağlık Bakanlığı, İstanbul Medeniyet Üniversitesi Prof. Dr. Süleyman Yalçın Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum kliniğinde çeşitli jinekolojik kanser türleri nedeniyle total, anterior ve posterior ekzenterasyon operasyonu yapılan 52 hastanın retrospektif olarak arşiv dosya taraması ile bilgilerine ulaşıldı. Hastaların preoperatif görüntüleme yöntemleri, kanser patolojileri, tanı yaşı, ekzenterasyon operasyonu olma yaşı, operasyon tarihi ve türü, preoperatif kemoterapi ve radyoterapi öyküsü, peroperatif eritrosit ve taze donmuş plazma transfüzyonu yapılma durumu, postoperatif yoğun bakım yatış süresi, total hastane yatış süresi, geç ve erken komplikasyon çeşitleri, reoperasyon durumu, tümör boyutu, sağkalım süreleri operasyon türlerine göre karşılaştırılmıştır. Bulgular: Hastaların %73'ü (38/52) posterior ekzenterasyon, %23'ü (12/52) total ekzenterasyon ve %4'ü (2/52) anterior ekzenterasyon oldu. Total ekzenterasyon uygulanan hastaların tanı yaşı 55, ekzenterasyon olma yaşı 58, posterior ekzenterasyon uygulanan hastaların tanı yaşı 54, ekzenterasyon olma yaşı 54, anterior ekzenterasyon uygulanan hastaların tanı yaşı 59, ekzenterasyon olma yaşı 62 idi. Total ve anterior ekzenterasyon olan hastaların ilk kanser tanısı sonrası ekzenterasyon operasyonu olana kadar geçen süresi ortalama yaklaşık 3 yıl iken, posterior ekzenterasyon olan hastalarda bu süre yaklaşık 1 ay olarak hesaplandı. Total ve anterior ekzenterasyon olan hastaların tamamı preoperatif PET/BT ve MRG ile değerlendirilirken, posterior ekzenterasyon olan hastalarda en sık %68,4 ile PET/BT kullanıldı. Total ekzenterasyon operasyonundan intraoperatif vazgeçme oranı %14 hesaplandı. Anterior ekzenterasyon en sık vulvar (%50) ve vajinal (%50) kanser nedeniyle, posterior ekzenterasyon en sık over kanseri (%84) sebebiyle, total ekzenterasyon ise en sık serviks kanseri (%58) sebebiyle yapıldı. Tüm ameliyat tiplerinde en sık endikasyon nüks kanser sebebiyle verilmişti. Gastrointestinal cerrahi prosedür olarak posterior ekzenterasyon yapılan hastalara en sık uç uca anastomoz (%58), ikinci sırada kolostomi (%42) uygulanırken, total ekzenterasyon yapılan hastaların tamamına (%100) kolostomi uygulanmıştır. Posterior ekzenterasyon yapılan hastalardan kolostomi uygulananların hastanede yatış süresi uç uca anastomoz olan hastalara oranla anlamlı olarak daha uzun bulundu (p:0,042). Posterior ekzenterasyon uygulanan hastaların ortalama kan kaybı (p:0,000) ve peroperatif taze donmuş plazma transfüzyonu (p:0,043) istatistiksel olarak total ekzenterasyon olan hastalara oranla anlamlı olarak daha fazla bulundu. Total ekzenterasyon olan hastaların yoğun bakım yatış süresi, posterior ekzenterasyon olan hastalara oranla istatistiksel olarak daha uzundur (p:0,027). Posterior ekzenterasyon olan hastalarda ortalama kan kaybı ile yoğun bakım ünitesinde yatış süresi arasında (0,2

Objective: In this study, patients with gynecological cancer who underwent total, anterior and posterior exenteration in our clinic were examined, and it is aimed to compare the effect of preoperative imaging methods on patient selection and their compatibility with intraoperative findings and, postoperative complications, hospital and intensive care length of stay, tumor resections size and survival status according to operation types. Method: The information of 52 patients who underwent total, anterior and posterior exenteration operations due to various types of gynecological cancer, in the Obstetrics and Gynecology Department of Istanbul Medeniyet University Prof. Dr. Süleyman Yalçın Hospital between January 2017 – March 2021, was obtained retrospectively by scanning archive files. Preoperative imaging methods, cancer pathologies, age at diagnosis, age of exenteration operation, date and type of operation, preoperative chemotherapy and radiotherapy history, peroperative erythrocyte and fresh frozen plasma transfusion status, postoperative intensive care unit stay, total hospitalization time, types of early and late complications, reoperation status, tumor size, and survival times were compared according to operation types. Findings: In our study 73% (38/52) of the patients had posterior exenteration, 23% (12/52) had total exenteration, and 4% (2/52) had anterior exenteration. The age of diagnosis of patients who underwent total exenteration was 55, and age of exenteration was 58, age of diagnosis of patients who underwent posterior exenteration was 54, age of exenteration was 54, age of diagnosis of patients who underwent anterior exenteration was 59, and age of exenteration was 62. While the average time from the first cancer diagnosis to the exenteration operation in patients with total and anterior exenteration was approximately 3 years, this period was approximately 1 month in patients with posterior exenteration. All patients with total and anterior exenteration were evaluated with preoperative PET/CT and MRI, PET/CT was the most frequently used preoperative evaluation method with 68.4% in patients with posterior exenteration. Intraoperative abandonment rate of total exenteration operation was 14%. Anterior exenteration was most frequently performed for vulvar (50%) and vaginal (50%) cancer, posterior exenteration was most frequently performed for ovarian cancer (84%), and total exenteration was most frequently performed for cervical cancer (58%). In all types of surgery, the most common indication was recurrent cancer. End-to-end anastomosis (58%) was the most common procedure in patients who underwent posterior exenteration as a gastrointestinal surgical procedure, and colostomy was applied secondly (42%), while a colostomy was applied to all (100%) patients who underwent total exenteration. Among the patients who underwent posterior exenteration, the hospital stay was found to be significantly longer in those who underwent colostomy compared to the patients with end-to-end anastomosis (p:0.042). The mean blood loss (p:0.000) and peroperative fresh frozen plasma transfusion (p:0.043) of the patients who underwent posterior exenteration were found to be statistically significantly higher than the patients with total exenteration. ICU stay of patients with total exenteration is statistically longer than patients with posterior exenteration (p:0.027). In patients with posterior exenteration, there was a statistically significant, positive (same) weak correlation between mean blood loss and length of stay in the intensive care unit (0.2