Lactobacillus plantarum ve lactobacillus paracasei'nin pfapa atak sıklığı ve şiddeti üzerine etkisi

Abstract

PFAPA (Periyodik Ateş, Aftöz Stomatit, Farenjit ve Adenit) sendromu kendi kendini sınırlayan çocukluk çağının en sık görülen periodik ateş sendromudur. Çalışmamızda PFAPA tanılı hastalarda probiyotik kullanımının atakları önleme ve hastalığın şiddeti üzerindeki etkinliği ve alternatif tedavideki yerinin araştırılması amaçlanmıştır. Ocak 2019– Haziran 2024 tarihleri arasında Go?ztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın S?ehir Hastanesi Çocuk Romatoloji Polikliniği'nde PFAPA tanısı ile takip ve tedavisi yapılan hastaların dosyaları retrospektif olarak incelendi. En az 3 ay kolşisin profilaksisi alan hastalar birinci grup ve en az 3 ay probiyotik (Lactobacillus Plantarum ve Lactobacillus Paracasei) profilaksi tedavisi alanlar ise ikinci grup olmak üzere, tedaviden önceki son 3 ay ve tedaviden sonraki ilk 3 ay özellikleri karşılaştırıldı. Yüz otuz hastanın %68.5'i (n=89) erkek idi. Hastaların başvuru anındaki yaşı 55.5 ? 23.6 ay, ilk atak zamanı medyan (min-max) 30 (2-90) ay, tanı yaşı 53.8 ? 23.3 ay, ilk ataktan tanıya kadar geçen süre medyan (min-max) 18 (2-98) aydı. Atak süresi medyan (min-max) 4 (1-10) gün ve ataklar arasındaki süre 20 (7-90) gündü. Hastaların %32.3 (n=42)'ünde atak tetikleyici faktör olup, en sık enfeksiyon (%16.2, n=21) idi. Hastaların %65.4 (n=85)'ünün ailesinde periyodik ateş öyküsü ve %43.8 (n=57)'inin ailesinde tonsillektomi öyküsü vardı. Genetik analiz çalışılan 86 hastanın %50 (n=43)'sinde MEFV gen mutasyonu saptandı. Atakta ateş dışında en sık görülen 3 semptom boğaz ağrısı (%99.2, n=129), lenfadenit (%76.2, n=99), ve karın ağrısı (%60.8, n=79) idi. Kolşisin grubunda lenfadenit, karın ağrısı ve oral aftın görülme sıklığı tedavi sonrasında tedavi öncesine göre istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük saptandı (p=0.003, p=0.035, p=0.001, sırasıyla). Probiyotik grubunda ise lenfadenitin görülme sıklığı tedavi sonrasında tedavi öncesine göre istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük saptandı (p=0.031). ÜSYE tanısı ile antibiyotik kullanılan gün sayısı hem kolşisin hem de probiyotik grubunda tedaviden sonra tedaviden öncesine göre 17 anlamlı derecede azaldı (p< 0.001, p< 0.001, sırasıyla). Kolşisin ve probiyotik grubundaki hastalarda atak süresi profilaktik tedavi sonrasında öncesine göre anlamlı olarak daha kısa saptandı (p<0.001, p<0.001 sırasıyla). Her iki tedavi grubunda da tedaviden sonraki son 3 ay AIDAI skorları tedaviden önceki 3 aya göre istatistiksel anlamlı derecede az bulundu. AIDAI skorları arasındaki en önemli azalmanın ise tedaviden önceki 1. ay ve tedaviden sonraki 1.ay arasında olduğu tedaviden sonraki 1. aydan itibaren ise aylar arasında fark olmadığı saptandı. Profilaktik tedavinin etkinliğinin ilk 1 ayda ortaya çıktığı sonucuna varıldı. Kolşisin grubunda, tedavi öncesi atakta GIS semptomu, konstitüsyonel semptomu olanlarda ve tanı anındaki CRP değeri daha yüksek olanlarda tedavi sonrasında AIDAI skorunda azalma daha fazla ve tedavi yanıtı daha iyi, ekzon10 mutasyonu varlığında ise tedavi yanıtının daha az olduğu saptandı. Probiyotik grubunda ise tedavi yanıtına etki eden bir faktör saptanmadı. PFAPA sendromunda probiyotik profilaksisi AIDAI skorunu azaltarak kolşisin kadar etkili olabilir. Probiyotik kolşisinden daha maliyetli olmasına rağmen, kolşisin tedavisinde yan etki gözlenirken, probiyotik ile herhangi bir yan etki bildirilmemiştir. PFAPA sendromunda profilaksi başlama kararı ve tipi tedaviye yanıt, tedavi uyumu, yan etki, maliyet gibi özellikler değerlendirilerek hasta özelinde hekim ve ebeveyn tarafından birlikte verilmelidir.

PFAPA (Periodic Fever, Aphthous Stomatitis, Pharyngitis, and Adenitis) syndrome is the most common self-limiting periodic fever syndrome of childhood. This study aimed to investigate the effectiveness of probiotics in preventing attacks and reducing the severity of the disease in patients diagnosed with PFAPA, as well as its role as an alternative treatment. The medical records of patients diagnosed with and treated for PFAPA at the Pediatric Rheumatology Outpatient Clinic of Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın City Hospital between January 2019 and June 2024 were retrospectively reviewed. Patients who received colchicine prophylaxis for at least 3 months were classified as Group 1, and those who received probiotic prophylaxis (Lactobacillus plantarum and Lactobacillus paracasei) for at least 3 months were classified as Group 2. The characteristics of the last 3 months before treatment and the first 3 months after treatment were compared. Of the 130 patients, 68.5% (n=89) were male. The patients' mean age at presentation was 55.5 ± 23.6 months, with a median (min-max) age of first attack at 30 (2-90) months, mean age at diagnosis of 53.8 ± 23.3 months, and median (min-max) time from first attack to diagnosis of 18 (2-98) months. The median (min-max) attack duration was 4 (1-10) days, and the interval between attacks was 20 (7-90) days. Triggering factors for attacks were identified in 32.3% (n=42) of patients, the most common being infections (16.2%, n=21). A family history of periodic fever was present in 65.4% (n=85) of patients, and 43.8% (n=57) had a family history of tonsillectomy. Among 86 patients who underwent genetic analysis, 50% (n=43) had MEFV gene mutations. Apart from fever, the three most common symptoms during attacks were sore throat (99.2%, n=129), lymphadenitis (76.2%, n=99), and abdominal pain (60.8%, n=79). In the colchicine group, the frequency of lymphadenitis, abdominal pain, and oral aphthous ulcers significantly decreased after treatment compared to before treatment (p=0.003, p=0.035, and p=0.001, respectively). In the probiotic group, the 19 frequency of lymphadenitis also significantly decreased after treatment (p=0.031). The number of days antibiotics were used for upper respiratory tract infections significantly decreased after treatment compared to before treatment in both groups (p<0.001 for both). The attack duration was significantly shorter after prophylactic treatment in both the colchicine and probiotic groups (p<0.001 for both). In both treatment groups, the AIDAI scores during the last 3 months after treatment were significantly lower compared to the 3 months before treatment. The greatest decrease in AIDAI scores was observed between the first month before and the first month after treatment, with no significant differences in scores in the subsequent months. Prophylactic treatment effectiveness was found to manifest within the first month. In the colchicine group, greater reductions in AIDAI scores were observed in patients with gastrointestinal symptoms, constitutional symptoms, and higher CRP levels at diagnosis, while treatment response was lower in patients with exon 10 mutations. No factors influencing treatment response were identified in the probiotic group. Probiotic prophylaxis in PFAPA syndrome may be as effective as colchicine in reducing AIDAI scores. Although probiotics are more costly than colchicine, no side effects were reported with probiotic treatment, while side effects were observed with colchicine. The decision to initiate prophylaxis and its type should be made collaboratively by the physician and parents, considering factors such as treatment response, compliance, side effects, and cost.