Tip 2 diyabette klinik özellikler ve metabolik parametreler ile kas gücü ilişkisi

Abstract

Giriş ve Amaç: İlerleyici ve yaygın kas gücü, kütlesi ve fonksiyonelliğinin kaybı ile karakterize sarkopenide diyabet en önemli risk faktörlerinden biridir. Bu çalışma ile diyabetin regülasyonunun hastaların kas kuvvetlerini nasıl etkileyeceğini gözlemlemeyi amaçladık. Diyabet ve Obezite polikliniğine başvuran Tip 2 diyabetli hastalarda kas kuvveti düzeylerini belirlemeyi; hastaların klinik özellikleri ve metabolik parametrelerindeki değişimlerle kas kuvveti değişimleri arasındaki ilişkiyi araştırmayı planladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 01.07.2021-01.09.2021 tarihleri arasında T.C. Sağlık Bakanlığı Göztepe Prof. Dr. Süleyman YALÇIN Şehir Hastanesi Endokrinoloji Diyabet ve Obezite Polikliniğine ardışık olarak başvuran, çalışmaya katılmayı kabul eden 18 yaş ve üzerinde Tip 2 Diyabet Hastalığı olan 143 hasta dahil edildi ve kesitsel olarak incelendi. Hastaların sosyodemografik özellikleri, antropometrik ölçümleri, BİA yöntemi ile elde edilen vücut analizi ve hastane elektronik ortamındaki kan tetkik verileri kullanıldı. Hastaların el kavrama dinomometresi ile kas kuvvetleri hesaplandı. Hastaların yürüme hızları değerlendirildi. Apendiküler kas kütlesi kullanılarak SMI hesaplandı. Bireylerin 3 ay sonraki biyokimyasal parametreleri, BİA verileri ve antropometrik ölçümlerinin değişimleri, kas kuvvetlerindeki değişimleri incelendi ve birbirleriyle ilişkileri değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya 109(%76,2) kadın ve 34 (23,8) erkek katıldı. Hastaların ortalama yaşı 53,4±10,4 yıl, ortalama diyabet süresi 10,2±8 yıldı. Kadın hastalarda BKİ, kilo, toplam yağ kütlesi, gövdesel yağ kütlesi, bel çevresi, AKŞ, insülin, C-peptid, LDL, kalsiyum, HB ve B12 düzeylerinin 3. ay ölçümleri ilk ölçümlere göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha düşük bulundu. Bunların tersine kas kuvveti, fosfor ve vitamin D düzeyleri ise ilk ölçümlerine göre 3. ay ölçümleri daha yüksek bulundu (sırasıyla p=0.031, 0.023 ve 0.008). Kadınlarda yaşla kas kuvveti arasında zayıf düzeyde ters yönde anlamlı bir ilişki bulundu (p=0.001). İlk ve 3. Aydaki ölçümlerde diyabet süreleriyle de kas kuvvetleri arasında ters yönde zayıf düzeyde anlamlı bir ilişki hesaplandı (p=0.020 ve 0.001). Kadınlarda 65 yaş altı ve üstü gruplar arasında SMI değerlerinde anlamlı farklılık gözlenmedi. Kadınlarda kas kütlesiyle ve baldır çevresiyle kas kuvveti arasında pozitif yönlü düşük düzeyde anlamlı ilişki saptandı. Erkek hastalarda BKİ, kilo, toplam yağ kütlesi, bel çevresi, AKŞ, LDL, HB ve B12 düzeylerinin 3 ay sonraki ölçümleri ilk ölçümlere göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha düşük bulundu. Bunların tersine kas kütlesi, gövdesel yağ kütlesi, vitamin D, apendiküler iskelet kas kütlesi ve SMI düzeyleri ise 3. ay ölçümlerinde daha yüksek bulundu (sırasıyla p=0.017, 0.001, 0.010, 0.009, 0.009). Erkeklerde yaş ile kas kuvveti ilk ve 3. ay ölçümleri arasında orta düzeyde ters yönde anlamlı bir ilişki bulundu(sırasıyla p=0.005 ve 0.001). Erkeklerde 65 yaş üstü grupta 3. ay değerlerinde SMI değerleri anlamlı anlamlı olarak daha düşük bulundu. Erkeklerde kas kütlesi ile kas kuvveti arasında orta düzeyde pozitif yönlü anlamlı bir ilişkisi bulundu (p<0,001). 3. ay ölçümlerinde baldır çevresi ile kas kuvveti arasında orta düzeyde pozitif yönlü anlamlı bir ilişkisi bulundu (p=0,011). Erkeklerde ilk ve 3. ay verileri arasında C-peptid ve trigliserid farklarının kas kuvveti farkı ile düşük düzeyde ters yönlü anlamlı bir ilişkisi olduğu gözlendi (sırasıyla p=0.030 ve 0.047). 3 ay sonunda olası sarkopeni ve sarkopeni saptanan hasta sayısı azalmış olduğu gözlemlendi. Kadınlardaki olası sarkopeni sayısındaki azalma istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=0.029). Sonuç: Çalışmamızda diyabetik obez hastalarda sarkopeninin önlenmesinde glukoz regülasyonu ve kilo kontrolünün önemli olduğu gösterilmiştir. Diyabet ve obezite parametrelerindeki iyileşmeler, kas kuvvetini anlamlı düzeyde artırmaktadır. Diyabetik obez hastalarda diyabet regülasyonu ve kilo kontrolünün sağlanması sarkopeninin önlenmesi ve tedavisinde çok önemlidir. Özellikle geriatrik diyabetiklerde kas kütlesi ve kuvvetini arttırıcı beslenme ve egzersiz tavsiyeleri verilmesi gerekmektedir.Introduction and Objective: Diabetes mellitus is one of the most important risk factors in sarcopenia, which is characterized by progressive and widespread loss of muscle strength, mass and functionality. In this study, we aimed to observe how the regulation of diabetes would affect the muscle strength of the patients. We aim to determine muscle strength levels in patients with Type 2 diabetes who applied to the Diabetes and Obesity outpatient clinic, also we planned to investigate the relationship between the changes in the clinical features and metabolic parameters of the patients and the changes in muscle strength. Materials and Methods: We include and analyzed cross-sectionally 143 patient with Type 2 Diabetes, aged 18 years and over, agreed to participate in our research who consecutively applied to T.R. Ministry of Health Göztepe Prof. Dr. YALÇIN City Hospital Endocrinology Diabetes Polyclinic between 01.07.2021 and 01.09.2021. Patients' sociodemographic characteristics, anthropometric measurements, body analyzes obtained by BIA method and blood test data in the hospital electronic environment were used. We measured muscle strenght of patients by using hand grip dynamometer. We evaluated patient' gait speed. We calculated SMI values with appendicular muscle mass. The changes in biochemical parameters, BIA data and anthropometric measurements of the individuals after 3 months were examined and their relations with changes in muscle strength were evaluated. Results: 109(%76,2) women and 34 (23,8) men participated in our research. The mean age of the patients was 53.4±10.4 years, and the mean diabetes duration was 10.2±8 years. In women, 3rd month measurements of BMI, weight, total fat mass, trunk fat mass, WC, fasting blood sugar, insulin, c peptide, LDL, calcium, HB and B12 were statistically significantly lower than the first measurements. On the contrary, muscle strength, phosphorus and vitamin D levels were found to be higher in the 3rd month compared to the first measurements. (p=0.031, 0.023 ve 0.008). There was a weak significant inverse correlation between age and muscle strength in women (p=0.001).Both in the first measurements and 3rd month measurements, a weakly significant inverse relationship was calculated between the duration of diabetes and muscle strength (p=0.020 and 0.001). There was no significant difference in SMI values between the under-65 and over-65 age groups in women. A positive and low-level significant correlation was found between muscle mass and calf circumference and muscle strength in women. In men, 3rd month measurements of BMI, weight, total fat mass, WC, fasting blood sugar, LDL, HB and B12 were statistically significantly lower than the first measurements. On the contrary, muscle mass, trunk fat mass, vitamin D, appendicular muscle mass, SMI levels were found to be higher in the 3rd month compared to the first measurements (p=0.017, 0.001, 0.010, 0.009, 0.009). Both in the first measurements and 3rd month measurements, there was a moderately significant inverse correlation between age and muscle strength in men (p=0.005 and 0,001). In 3rd month measurements, SMI values were found to be significantly lower in men over 65 years of age. A moderately positive and significant relationship was found between muscle mass and muscle strength in men (p<0.001). In 3rd month measurements, a moderately positive and significant relationship was found between calf circumference and muscle strength (p=0.011). It was observed that the C-peptide and triglyceride differences had a low-level inverse significant relationship with the difference in muscle strength (p=0.030 and 0.047). At the end of 3 months, it was observed that the number of patients with probable sarcopenia and sarcopenia decreased. The decrease in the number of probable sarcopenia in women was found to be statistically significant (p=0.029). Conclusion: In our study, it was shown that glucose regulation and weight control are important in the prevention of sarcopenia in diabetic obese patients. Improvements in diabetes and obesity parameters significantly increase muscle strength. Diabetes regulation and weight control are very important in the prevention and treatment of sarcopenia in diabetic obese patients. Especially in geriatric diabetics, nutritional and exercise recommendations should be given to increase muscle mass and strength.