Retrograd İntrarenal Cerrahi Sonrası Double-J Stent Migrasyonunu Öngören Faktörler

Abstract

Amaç: Her ne kadar etkili ve güvenli bir kullanım alanı olsa da double-J stent (DJS) kullanımı ile ilgili farklı komplikasyonlar ortaya çıkabilmektedir. Bu çalışmada böbrek taşı nedeniyle retrograd intrarenal cerrahi (RIRC) yapılan hastalarda DJS migrasyonunun klinik sonuçlarını ve migrasyon gelişimini öngören risk faktörlerini belirlemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Kliniğimizde Aralık 2013 ile Nisan 2020 tarihleri arasında böbrek taşı için RIRC yapılan ve işlem sonrasında DJS yerleştirilmiş olan 1258 hastanın verileri geriye dönük olarak tarandı. DJS migrasyonu ile ilişkili bağımsız risk faktörlerini öngörmek için ikili lojistik regresyon analizi kullanıldı. Bulgular: 1258 hastadan 71’inde (%5,6) DJS migrasyonu gözlendi. Grup 1’de renal pelvis yerleşimli taşlar kaliks taşlarına oranla istatistiksel olarak daha fazlaydı (p=0,003). Hidronefroz grup 1’de %70,4 oranındayken; grup 2’de %56,2 oranında gözlendi (p=0,019). Üreteral erişim kılıfı kullanım oranı grup 1 ve grup 2’de sırasıyla %74,6 ve %57,5 idi (p=0,004). Grup 1’de modifiye Clavien-Dindo skoru 2,2±1,3 iken; grup 2’de 0,2±0,5 idi (p<0,001). Tek değişkenli ve çok değişkenli lojistik regresyon analizine göre renal pelvis yerleşimli taş olması (Tahmini rölatif risk (TRR)=2,080, %95 Güven Aralığı (GA): 1,277-3,388, p=0,003), toplayıcı sistemde derece 3-4 hidronefroz bulunması (TRR=3,732, %95GA: 1,783-7,809, p<0,001) ve üreteral erişim kılıfı kullanılması (TRR=2,387, %95GA: 1,368-4,162, p=0,002) DJS migrasyonunu öngören bağımsız risk faktörleridir. Sonuç: RIRC sonrasında gözlenen DJS migrasyonu nadir gözlenen bir komplikasyon olmasına rağmen özellikle proksimale doğru olan migrasyon sonrasında genel anestezi gerektiren ek bir işleme yol açması nedeniyle önemli bir komplikasyondur. Yüksek derecede hidronefrozu olan, renal pelviste taşı bulunan ve üreteral erişim kılıfı kullanılan hastalarda ameliyat sonrası dönemde DJS migrasyonu olabileceği unutulmamalıdır.