POLİTİK LİDERLİK VE ERDOĞAN: 27 NİSAN E-MEMORANDUM SÜRECİNE BİR BAKIŞ

Abstract

Türkiye'de yapılan 2002 genel seçimlerinden sonra, Adalet ve Kalkınma Partisi kayda değer bir oy oranı elde etti ve Parti, tek başına iktidar oldu. Bu koşullar altında, uzun dönem devam eden koalisyon hükümetleri devrinden sonra Türkiye dönüşümüne başladı. Her yeni kurulan hükümette olduğu gibi, AK Parti’de ordu ile sorun yaşamaya başladı. İlk tartışma konusu, Avrupa Birliği gerekliliklerine uyum sağlamayı amaçlayan demokratik reformlar nedeniye ortaya çıkmıştır. Esasen, AK Parti yönetimi ile ordu arasındaki bu yönetim gücünün paylaşımı sebebiyle ortaya çıkan anlaşmazlıklar Türk siyasetinde hemen hemen her hükümetin yaşadığı bir durumdu. Bu çalışma, Erdoğan'ın politikasını ve siyasi liderliğinin Türk ordusu üzerindeki etkisini incelemektedir.After the 2002 general election in Turkey, Justice and Development Party has received significant vote percentage and the Party has become single ruling party in Turkey. Under these circumstances, after long-term coalition period Turkey has started its transformation. At the beginning, like every newly established Turkish government, the AK party started to have problems with the Turkish army. The initial conflict emerged from democratic reforms aimed at harmonization with the European Union requirements. Actually, it was a classic disagreement, which has been seen all the time in Turkish politics because of the sharing of administration power between AK party and the army. This article investigates the role of Erdogan's policy and his political leadership on Turkish Army.