Hipoksik iskemik ensefalopatisi olan yenidoğanlarda terapötik hipoterminin myokardiyal ileti sistemine etkisi

Abstract

Hipoksik iskemik ensefalopati, doğum asfiksisine bağlı olarak ortaya çıkan ve kalıcı beyin ve organ hasarına yol açabilen ciddi bir klinik durumdur. Terapötik hipotermi, hipoksik iskemik ensefalopati tedavisinde beyin koruyucu etkileriyle standart bir uygulama haline gelmiştir. Ancak hipotermi, kardiyovasküler sistemi etkileyerek miyokardiyal ileti sürecinde değişikliklere yol açabilir. Bu çalışmada, hipoksik iskemik ensefalopati tanılı yenidoğanlarda terapötik hipoterminin miyokardiyal depolarizasyon, repolarizasyon ve elektrokardiyografi parametreleri üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Çalışma, kalp ileti sistemi üzerindeki dinamik değişiklikleri anlamayı ve ritim bozukluğu riskini azaltmaya yönelik stratejiler geliştirmeyi amaçlamaktadır. Bu prospektif, gözlemsel çalışma Ocak-Ekim 2024 tarihleri arasında Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın Şehir Hastanesi Neonatoloji Kliniği'nde gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya orta-ağır hipoksik iskemik ensefalopati tanısı konmuş, doğumdan sonraki ilk 6 saat içinde TH uygulanan 11 yenidoğan ile kontrol grubundaki sağlıklı 13 term yenidoğan dahil edilmiştir. Hipoksik iskemik ensefalopati grubundaki yenidoğanlar 33,5°C'ye soğutulmuş, bu sıcaklıkta 72 saat tutulmuş ve yeniden ısıtma sürecinde vücut ısısı 36,5°C'ye ulaştığında son elektrokardiyografi kayıtları alınmıştır. Kontrol grubunda ise 24. ve 72. saatlerde elektrokardiyografi kayıtları yapılmıştır. Değerlendirilen elektrokardiyografi parametreleri arasında kalp hızı, RR mesafesi, P dalgası, PR aralığı, P dispersiyonu, QRS süresi, QT ve QTc aralıkları, QT ve QTc dispersiyonları, Tpe/QT oranı, QRS/QTc oranı ve JT aralığı bulunmaktadır. Tüm ölçümler, Amerikan Kalp Derneği'nin önerilerine uygun şekilde D2 derivasyonu kullanılarak ve dijital kumpasla tek bir gözlemci tarafından gerçekleştirilmiştir. Hipoksik iskemik ensefalopati grubunda soğutma tedavisi esnasında kalp hızı düşük, RR mesafesi yüksek (p=0,0001); P dalga süresi ve P dispersiyonu artmış (p=0,0001), PR aralığı uzamış (p=0,002), QRS süresi, QT ve QTc süreleri uzamış (p=0,0001), QT ve QTc dispersiyonları artmış (p=0,0001), JT ve Tpe aralıkları uzamış (p=0,0001) olarak saptanmıştır. TPe/QT oranı hipoksik iskemik ensefalopati grubunda 36. ve 48. saatlerde kontrol grubuna göre düşük bulunurken (p=0,042, p=0,022), soğutma tedavisinin diğer zaman dilimlerinde değişim göstermemiştir. Troponin ısıtma sonrası değerleri ile QT dispersiyonu, QTc dispersiyonu ve Tpe arasında pozitif korelasyon saptanmıştır (p<0,05). QRS/QTc oranı hipoksik iskemik ensefalopati grubunda zamanla azalmış (p=0,0001), kontrol grubunda ise sabit kalmıştır. Sonuçlar, hipoterminin repolarizasyon ve depolarizasyon süresini uzattığını ve vücut sıcaklığı düştükçe QTc ve JT aralıklarında belirgin bir uzama olduğunu göstermiştir. Terapötik hipotermi sırasında QT ve QTc sürelerinde belirgin uzama, QT ve QTc dispersiyonunda artış, Tpe aralığında uzama ve Tpe/QT oranında değişiklikler saptanmıştır. Ayrıca, P dalga süresi ve dispersiyonundaki artışlar atriyal depolarizasyondaki heterojenliği gösterirken, troponin düzeylerindeki artışın ventriküler repolarizasyon süreçlerini etkileyerek aritmojenik riski artırabileceği öne sürülmüştür. QRS süresinde zamana bağlı değişikliklerin ve QRS/QTc oranındaki dalgalanmaların, hipoterminin miyokardiyal depolarizasyon ve repolarizasyon süreçlerini etkileyebileceğine işaret ettiği bulunmuştur. Elde edilen bulgular, terapötik hipoterminin güvenli bir şekilde uygulanabilmesi için kardiyak parametrelerin düzenli izlenmesinin önemini vurgulamaktadır ve hipoksik iskemik ensefalopati tanılı yenidoğanlarda aritmi riskinin yönetimi için değerli veriler sunmaktadırHypoxic ischaemic encephalopathy is a severe clinical condition that occurs due to birth asphyxia and can lead to permanent brain and organ damage. Therapeutic hypothermia has become a standard practice in the treatment of hypoxic ischaemic due to its neuroprotective effects. However, hypothermia may affect the cardiovascular system and lead to changes in myocardial conduction process. This study evaluates the effects of therapeutic hypothermia on myocardial depolarisation, repolarisation and electrocardiography parameters in neonates with hypoxic ischaemic encephalopathy. The study aims to understand the dynamic changes in the cardiac conduction system and to develop strategies to reduce the risk of rhythm disturbances. This prospective, observational study was conducted between January and October 2024 in the Neonatology Clinic of Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın City Hospital. The study included 11 newborns diagnosed with moderate-to-severe hypoxic ischaemic encephalopathy who underwent therapeutic hypothermia within the first 6 hours after birth and 13 healthy term newborns in the control group. Neonates in the hypoxic ischaemic encephalopathy group were cooled to 33.5°C, kept at this temperature for 72 hours, and the last electrocardiography recordings were taken when the body temperature reached 36.5°C during the rewarming process. In the control group, electrocardiography recordings were obtained at 24 and 72 hours. electrocardiography parameters evaluated included heart rate, RR distance, P wave, PR interval, P dispersion, QRS duration, QT and QTc intervals, QT and QTc dispersion, Tpe/QT ratio, QRS/QTc ratio and JT interval. All measurements were performed by a single observer using the D2 lead and digital callipers in accordance with the recommendations of the American Heart Association. In the hypoxic ischaemic encephalopathy group, heart rate was found to be low, RR distance was found to be high (p=0.0001), P wave duration and P dispersion increased (p=0.0001), PR interval prolonged (p=0.002), QRS duration, QT and QTc durations prolonged (p=0.0001), QT and QTc dispersions increased (p=0.0001), JT and Tpe intervals prolonged (p=0.0001) during cooling treatment. TPe/QT ratio was found to be lower in the hypoxic ischaemic encephalopathy group compared to the control group at 36th and 48th hours (p=0.042, p=0.022), but did not change at other time periods of cooling treatment. A positive correlation was found between troponin values after heating and QT dispersion, QTc dispersion and Tpe (p<0.05). QRS/QTc ratio decreased over time in the hypoxic ischaemic encephalopathy group (p=0.0001), whereas it remained constant in the control group. The results showed that hypothermia prolonged repolarisation and depolarisation time and there was a significant prolongation in QTc and JT intervals as the body temperature decreased. Significant prolongation in QT and QTc durations, increase in QT and QTc dispersion, prolongation in Tpe interval and changes in Tpe/QT ratio were found during therapeutic hypothermia. In addition, increases in P wave duration and dispersion indicate heterogeneity in atrial depolarisation, whereas it has been suggested that increased troponin levels may increase arrhythmogenic risk by affecting ventricular repolarisation processes. Time-dependent changes in QRS duration and fluctuations in QRS/QTc ratio were found to indicate that hypothermia may affect myocardial depolarisation and repolarisation processes. These findings emphasise the importance of regular monitoring of cardiac parameters for the safe practice of therapeutic hypothermia and provide valuable data for the management of arrhythmia risk in neonates with hypoxic ischaemic encephalopathy.