Investigation of Vitamin A Level and Body Mass Index in Pregnant Women with Acne Vulgaris

Abstract

Amaç: Bu çalışma ile hekimlerin şiddete maruz kalma sıklıkları, maruz kaldıkları şiddet ile ilişkili etmenler değerlendirilmiş; hekimlerin sağlıkta şiddetin nedenleri hakkındaki düşüncelerinin ve şiddeti önleme konusundaki önerilerinin alınması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Kesitsel tanımlayıcı olarak planlanan bu araştırma bir eğitim araştırma hastanesinde görev yapan araştırma görevlisi hekimlerde yürütülmüştür. Araştırma verileri, şiddete uğrama durumu ve düşüncelerini belirlemeye yönelik iki bölümden oluşan 17 soruluk anket yoluyla gözlem altında toplanmıştır. SPSS 22.0 programında analiz edilmiştir. P<0.05 anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya 298 (katılım oranı %82) araştırma görevlisi hekim katılmıştır ve hekimlerin %65,8’i dahili birimlerdedir. Hekimlerin %49,3’ü meslek hayatları boyunca şiddete maruz kalmıştır. Erkek hekimlerin şiddete uğrama sıklığı %56,3,kadınların şiddete uğrama sıklığı %44,2’dir (p=0.038) Hekimlerin %35,9’u meslek hayatı boyunca beyaz kod vermiştir. Yaşadıkları şiddet türlerinin % 79,4’ü sözel, %2,2’si fiziksel, %18,4’ü sözel+fiziksel şiddettir. Hekimlerin %84,9’unda sosyal medyanın sağlık çalışanı üzerinde saygınlık azaltıcı ve halkı şiddete yönlendirici etkisinin olduğu ve %90,3’ünde ise caydırıcı yasal düzenlemelerin şiddeti önlemek için alınacak tedbir olabileceği görüşünün var olduğu saptanmıştır. Sonuç: Çalışmamızın sonuçlarına bakılarak meslek hayatları boyunca her iki hekimden birinin şiddete maruz kaldığı göz önünde bulundurulduğunda; bu yüksek oran sağlık hizmeti kalitesine etkisi yönünden politika düzenleyicilere yol gösterici olmalı, şiddet sıklığı; hizmet içi ve toplumsal eğitimlerle, kamusal ve hukuksal düzenlemelerle azaltılabilmelidir.