A methodological approach to early modern self-narratives: Representation of the self in Ottoman context (1720s-1820s)

Abstract

Bu tez, on sekizinci yüzyılın başı ile on dokuzuncu yüzyılın başı arasında geçen yüz yıllık süreçte üretilmiş daha önce bilinmeyen üç farklı Osmanlı ben-anlatısını inceleyerek, Osmanlı ben-anlatıları literatürüne bir katkı sunmayı amaçlamaktadır. Bu çalışma, böyle metinlerin güvenilir olmadığı ve bu sebeple de ihtiyatla kullanılması gereken kaynaklar olduğu görüşünün aksine, Osmanlı ben-anlatılarının kaynak değerini ortaya koyma ve bu metinlerin tarihsel çalışmalarda nasıl kullanılabileceğine ilişkin bir metodoloji geliştirme girişimidir. Bu tezde incelenen metinler Osmanlı bireyinin dünyasına adım atmak ve benliğin farklı katmanlarının çeşitli üslup ve şekillerde nasıl temsil edildiğini anlamak için önemli veriler sunmaktadır. Osmanlı ben-anlatıları, yazarlarının kariyerleri, çevreleri, yaşadıkları zorlukları, sevinç, korku ve acıları canlı bir şekilde resmetmekte ve okuyucuları bireyin dünyasına olabildiğince yaklaştırmaktadır. Dolayısıyla bu çalışma farklı sosyal ve kültürel çevrelerden gelen ve kendileri hakkında yazma kültürüne sahip oldukları açık olan üç Osmanlı bireyinin sosyal ve duygusal dünyasına bir kapı aralamaktadır. Bu tez, yazarlar kendilerinden, kariyerlerinden, yaşadıkları çevreden ve etraflarında bulunan insanlardan nasıl bahsetmişlerdir, iç dünyalarını ne kadar yansıtmışlardır gibi sorulara ışık tutarak Osmanlı ben-anlatıları literatürüne önemli bir katkı sağlayacaktır.In this dissertation, I have introduced three different Ottoman self-narratives, written in a-hundred-years period from the first half of the eighteenth century to the first half of the nineteenth century. These manuscripts have been selected to scrutinize how different people from different walks of life talked about themselves, described their lives, and recorded their innermost feelings. Therefore, this study provides an insight into the Ottoman self-narratives and reveals how different layers of the self were represented with all its complexities in a variety of styles. It is also an attempt to develop a methodology on how to study Ottoman self-narratives as opposed to the claims that they are unreliable sources and must be used with caution. This study is designed to introduce various unknown Ottoman self-narratives, to scrutinize the authors' individual experiences like feelings, expectations, actions in face of events, and to uncover their social selves embedded in several networks of relations. By examining distinct texts written by persons with different backgrounds, this dissertation provides insight into the private lives of Ottoman individuals who obviously had a culture of writing about themselves.