AI-Supported Automated Decision-Making in Public Administration: An Evaluation in the Context of Türkiye

Abstract

This study examines the use of artificial intelligence (AI)-based automated decision-making (ADM) systems in public administration in Türkiye. The main objective of the research is to identify the types of ADM systems under which AI applications used in Türkiye’s public administration can be classified, to analyze how these systems align with or diverge from ADM types defined in international literature, and to ultimately develop recommendations for the advancement of ADM systems in Türkiye. The research was conducted using a qualitative method consisting of a semi-systematic literature review and descriptive case analysis. In the first phase, a conceptual framework was developed by reviewing international literature and official documents; in the second phase, selected AI applications in public institutions in Türkiye were evaluated through case analysis. The findings reveal that although AI applications are becoming more widespread in Türkiye’s public administration, ADM systems still face significant challenges regarding transparency, accountability, and legal frameworks. The study highlights the importance of regulatory and strategic improvements in these areas and offers a set of recommendations and policy guidelines for the development of ADM systems in Türkiye.

Bu çalışma Türkiye kamu yönetiminde yapay zekâ destekli otomatik karar verme sistemlerinin kullanımını incelemektedir. Çalışmanın temel amacı, Türkiye kamu yönetiminde kullanılan YZ uygulamalarının hangi tür OKV sistemleri kapsamında değerlendirilebileceğini belirlemek ve bu sistemlerin uluslararası literatürde tanımlanan OKV türleriyle hangi açılardan örtüştüğünü ya da ayrıştığını analiz etmek ve sonuç olarak OKV sistemlerinin Türkiye’de geliştirilmesi için öneriler geliştirmektir. Araştırma, yarı-sistematik literatür taraması ve betimleyici vaka analizinden oluşan nitel bir yöntemle yürütülmüştür. İlk aşamada, uluslararası literatür ve resmi belgeler incelenerek kavramsal bir çerçeve oluşturulmuş, ikinci aşamada ise Türkiye’de seçili kamu YZ uygulamaları vaka analizi yoluyla değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, Türkiye’de YZ uygulamalarının kamu yönetiminde yaygınlaştığı ancak OKV sistemlerinin şeffaflık, denetim ve yasal çerçeve açısından eksiklikler barındırdığı tespit edilmiştir. Çalışma, bu alanlardaki düzenlemelerin ve stratejik geliştirmelerin önemine dikkat çekerek, Türkiye için öneri ve politika çerçevesi sunmaktadır.