Unpacking teacher talk: The use of metadiscourse markers in online efl classrooms

Abstract

Bu çalışmanın amacı A2 ve B1 yeterlilik düzeyindeki çevrimiçi İngilizce hazırlık sınıflarında İngilizce öğretim görevlileri tarafından kullanılan üstsöylem belirleyicilerini türleri, sıklıkları ve söylem işlevleri açısından incelemektir. Çalışmaya özel ve devlet üniversiteleri olmak üzere en az yedi yıllık deneyime sahip olan ve yabancı dil olarak İngilizce öğreten dört öğretim görevlisi ile A2 ve B1 yeterlilik düzeyindeki öğrencileri katılmıştır. Araştırmanın tasarımı karma yöntemli bir çalışmadır. Bu amaçla, sınıfların her iki yeterlik düzeyinden elde edilen 30 ders kaydı önce Transana aracılığıyla deşifre edilmiş, daha sonra, deşifre edilen bu konuşmalar Vande Kopple' ın (2012) taksonomisi temel alınarak üstsöylem belirleyicilerinin belirlenmesi için nitel ve nicel veri analizi program olan MAXQDA'ya transfer edilmiştir. Genel veri analiz edildiğinde, İngilizce öğretim görevlilerinin derslerinde sırasıyla, metin bağlayıcıları, tutum belirleyicileri, geçerlilik belirleyicileri, açımlayıcılar ve yorumları tercih ettikleri saptanmıştır. Araştırmanın bulguları, her iki sınıf düzeyinde kullanılan üstsöylem belirleyicilerinin türleri bakımından bir farklılık olmadığını göstermiştir. Ancak İngilizce öğretim görevlilerinin A2 ve B1 yeterlik seviyelerindeki sınıflarda kullandıkları üstsöylem belirleyicilerinin sıklıkları ve söylem işlevleri açısından bazı benzerlikler ve farklılıklar sergilediklerini ortaya koymuştur. Her iki sınıf düzeyinde de metin bağlayıcıları İngilizce öğretim görevlileri tarafından en çok kullanılan üstsöylem belirleyicisidir. Bulgular ayrıca, İngilizce öğretim görevlilerinin A2 yeterlilik düzeyindeki öğrencilerle geçerlilik belirleyicilerinden çok, tutum belirleyicilerini, B1 yeterlilik düzeyindeki öğrencilerle ise tutum belirleyicilerinden çok, geçerlilik belirleyicilerini kullandıklarını göstermiştir. Söylem işlevlerinin kullanımının ardındaki pedagojik amaç her iki düzey sınıfta da bir sonraki adımı bildirme, konulaştırma, mantıksal olarak ilişkilendirme, soruna işaret etme, vurgulama, duyusal (olarak) deneyimleme, dinleyicilerin bilgisiyle ilgili yorum yapma gibi söylem işlevlerinin aynı olduğunu ancak sıralama, hatırlatma, tanımlama ve açıklama, farklı bir biçimde ifade etme, kaçınma kullanarak destekleme, zihinsel materyale karşı tutum olarak adlandırılan söylem işlevlerinin farklı olduğunu göstermiştir.

The present study aims to examine metadiscourse markers used by EFL instructors in online preparatory classes at A2 and B1 proficiency levels in terms of their types, frequencies, and discourse functions. Four EFL instructors with at least seven years of teaching experience from private and public universities and their students from A2 and B1 level classrooms participated in the study. The design of the study is a mixed-method study. To this end, 30 lesson recordings obtained from both proficiency levels of classrooms were transcribed through Transana. The transcribed talks were converted into the qualitative and quantitative program MAXQDA to detect metadiscourse markers depending on the taxonomy of Vande Kopple (2012). The analysis of the overall data showed that text connectives, attitude markers, epistemology markers, code glosses, and commentaries were mostly preferred in the lessons of EFL instructors in terms of the frequency of their occurrences respectively. The findings of the study demonstrate that there is no difference in terms of the types of metadiscourse markers used at both levels of classrooms. However, there are some similarities and differences in the frequencies and discourse functions of metadiscourse markers in the talks of EFL instructors between A2 and B1 proficiency levels classrooms. At both levels of classrooms, text connectives are the most used metadiscourse markers by EFL instructors. Findings show that while instructors of A2 proficiency level students use attitude markers more than epistemology markers, instructors of B1 proficiency level students use epistemology markers more in their classrooms. While the pedagogical aim behind the use of discourse functions such as forthcomings, topicalizers, logical and temporal relationships, signaling the problem with the ordinary interpretation of words, emphatics, sensory experience, and comment on listeners' probable moods are the same, the discourse functions such as sequencers, reminders, definitions and explanations, rephrasing, shields, attitude toward ideational material are different in the talks of EFL instructors at both levels.