Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın Şehir Hastanesi'nde klinik bilimlerde ki asistan hekimlerin hastalara karşı empati düzeyinin ölçülmesi

Abstract

Bu çalışmada Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın Şehir Hastanesi'nde çalışan asistan hekimlerin hastalara karşı empati düzeyinin ölçülmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya klinik bilimlerde görevli olan uzmanlık öğrencisi asistan hekimlerden, çalışmayı kabul eden 266 kişi dahil edilmiştir. Katılımcılara cinsiyet, yaş, çalıştığı bölüm, asistanlık süresi, hekimlik süresi, nöbet tutma durumu, 1 ayda tutulan nöbet sayısı, poliklinik yapma durumu ve 1 günde poliklinikte bakılan hasta sayısı gibi tanımlayıcı sorular sorulmuştur. Bunlarla birlikte Jefferson Doktor Empati Ölçeği Öğrenci Versiyonu sorularına cevap vermeleri istenmiştir. Araştırmada elde edilen veriler IBM SPSS Statistics 24 (IBM SPSS Statistics for Windows, Version 24.0. Armonk, NY: IBM Corp.) programı kullanılarak analiz edilmiştir. Katılımcıların %51,9'u (n:138) kadın, %48,1'i (n:128) erkekti. Katılımcıların yaşları 24 ile 50 arasında değişmekte olup yaş ortalaması 28,09 ±2,963'ti. Katılımcıların %67,7'si (n:180) dahili branşlarda, %32,3'ü (n:86) cerrahi branşlarda görev yapan asistan hekimlerden oluşmaktaydı. Cinsiyet açısından F2 (şefkatli bakım) faktöründe kadınlar, erkeklerden daha yüksek puan almıştır. Branşlar açısından F1 (perspektif alma) faktörü ve F2 (şefkatli bakım) faktöründe dahili branşlardaki asistan hekimler, cerrahi branşlardaki asistan hekimlerden daha yüksek puan almıştır. F1 (perspektif alma), F2 (şefkatli bakım), F3 (hastanın yerine kendini koyma) faktörlerinde nöbet tutanlar ve nöbet tutmayanlar arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Poliklinik yapma durumlarına göre F1 (perspektif alma) faktörü ve F2 (şefkatli bakım) faktörlerinde poliklinik yapmayanlar, poliklinik yapanlardan daha yüksek puan almıştır. Asistanlık süresine göre F1 (perspektif alma) faktörü, F2 (şefkatli bakım) faktörü, F3 (hastanın yerine kendini koyma) faktörü ve toplam puan açısından anlamlı farklılık saptanmamıştır. Hekimlik süresine göre F1 (perspektif alma) faktörü, F2 (şefkatli bakım) faktörü, F3 (hastanın yerine kendini koyma) faktörü ve toplam puan açısından anlamlı farklılık saptanmamıştır. Nöbet sayısına göre F3 (hastanın xii yerine kendine koyma) faktöründe fazla sayıda nöbet tutanlar daha yüksek puan almıştır. Poliklinikte bakılan hasta sayısına göre F2 (şefkatli bakım) faktörü ve toplam skor açısından daha az hasta bakanlar daha yüksek puan almışlardır. Cinsiyet, poliklinik yapma durumu, poliklinikte bakılan hasta sayısı, nöbet sayısı, dahili ve cerrahi branş farklılıklarıyla empati düzeylerinin etkilendiğini saptadık. Hekimlik mesleğinde farmakolojik tedaviler kadar empatik yaklaşımında önemli olduğu göz önüne alındığında, uzmanlık öğrenimi sırasında asistan hekimlere empatik davranışı geliştirmeye yönelik eğitimler verilmesi faydalı olacaktır.This study aims to measure the empathy levels of resident physicians in clinical sciences at Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın City Hospital towards their patients. The study included 266 resident physicians who were specialized students in clinical sciences and agreed to participate. The participants were asked descriptive questions regarding gender, age, department, duration of residency, duration of medical practice, on-call status, number of on-calls per month, outpatient clinic status, and the number of patients seen in the outpatient clinic per day. Additionally, they were asked to respond to the questions of the Jefferson Physician Empathy Scale Student Version. The Jefferson Physician Empathy Scale Student Version consists of 20 questions, and the participants were asked to respond on a scale from 1 to 7. The data obtained in the study were analyzed using the IBM SPSS Statistics 24 software (IBM SPSS Statistics for Windows, Version 24.0. Armonk, NY: IBM Corp.). Of the participants, 51.9% (n=138) were female, and 48.1% (n=128) were male. The participants' ages ranged from 24 to 50, with a mean age of 28.09 ± 2.963 years. Of the participants, 67.7% (n=180) were resident physicians in internal medicine departments, and 32.3% (n=86) were in surgical departments. In terms of gender, women scored higher than men in the F2 (compassionate care) factor. Resident physicians in internal medicine scored higher than those in surgical departments in both the F1 (perspective-taking) and F2 (compassionate care) factors. No significant differences were found between those who were on-call and those who were not in the F1 (perspective-taking), F2 (compassionate care), and F3 (putting oneself in the patient's shoes) factors. According to outpatient clinic status, those who did not work in outpatient clinics scored higher in the F1 (perspective-taking) and F2 (compassionate care) factors. No significant differences were found in F1 (perspective-taking), F2 (compassionate care), F3 (putting oneself in the patient's shoes) factors, and total xiv scores regarding the duration of residency. No significant differences were found in F1 (perspective-taking), F2 (compassionate care), F3 (putting oneself in the patient's shoes) factors, and total scores regarding the duration of medical practice. Those who had more on-calls scored higher in the F3 (putting oneself in the patient's shoes) factor. Those who saw fewer patients in the outpatient clinic scored higher in the F2 (compassionate care) factor and total score. In our study, we investigated the empathy levels of resident physicians and the factors affecting these levels. We found that gender, outpatient clinic status, the number of patients seen in the outpatient clinic, the number of on-calls, and the differences between internal and surgical departments affected empathy levels. Considering that empathic approach is as important as pharmacological treatments in the medical profession, it would be beneficial to provide training aimed at developing empathic behavior to resident physicians during their specialization training.