Başkan Bush ve Obama Dönemleri “İran Nükleer Krizi”: Yaptırım ve Müzakere Arasında Uluslararası Hukukun Rolü

Abstract

Bu çalışma İran nükleer krizinin çözümüne giden süreçte uluslararası hukukun yaptırım ve müzakere gücünü tartışmaktadır. Çalışma Başkan Bush ve Obama dönemlerine odaklanmakta ve bu dönemlerde İran Nükleer Anlaşmasına giden süreci uluslararası hukukun rolü açısından değerlendirmektedir. Uluslararası hukukun devletleri caydırma hedefine dönük olarak ne şekilde kullanıldığı sorusuna cevap arayan çalışma, İran Nükleer Anlaşmasına giden süreçte ABD tarafından uygulanan yaptırımları kırılma noktası olarak almaktadır. Bu doğrultuda 2010 yılında başlayan ve 2011-2014 yıllarında yoğunlaşan bu yaptırımların Cenevre Anlaşmasına giden süreci nasıl hızlandırdığını ortaya koyarken, uluslararası hukukun müzakere ve yaptırım gücü arasında krizleri çözme rolünü ele almaktadır.

This paper discusses the sanctions and negotiation power of international law in the process leading to the resolution of the Iran nuclear crisis. The study focuses on President Bush and Obama's term and evaluates the process leading to the Iran Nuclear Deal in this period in terms of the role of international law. The study, seeking an answer to how international law used to deter states, takes the sanctions imposed by the USA in the process leading to the Iran Nuclear Agreement as a breaking point. In this respect, it reveals how these sanctions, which started in 2010 and intensified in 2011-2014, accelerated the process leading to the Geneva Agreement while addressing the role of international law in solving crises between the negotiation and sanctioning power.