Mesleki Eğitim Kurslarının Suriyeli Mülteci Kadınların Kültürel Entegrasyonuna Etkisi: İstanbul Fatih İlçesi Örneği

Abstract

Bu çalışma, göçmen kadınların ev sahibi ülkede karşılaştıkları dil sorunları, uyum güçlükleri ve işsizlik gibi sorunları araştırmayı amaçlamaktadır. Bu amaçla, mesleki eğitim programlarının bu kadınların kültürel entegrasyonu üzerindeki etkisini ölçmek için bir saha çalışması yapılmıştır. Hem nicel hem de nitel veri toplama yöntemlerini kullanarak eğitim programının etkilerini değerlendirmek için karma bir araştırma tasarımı benimsenmiştir. Nicel kısımda, eğitimin katılımcılar üzerindeki etkileri, "psikolojik iyi oluş", "mutluluk", "yaşam doyumu" ve "psikolojik dayanıklılık" ölçekleri olan tek gruplu bir test öncesi-test sonrası model kullanılarak ölçülmüştür." Nitel kısımda, eğitimin katılımcıların uyum süreçleri üzerindeki etkisi ve dil engellerinin aşılmasına katkıları, 7 Suriyeli ve 4 Türk kadınla yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla derinlemesine incelendi. Analiz, Suriyeli kadınların entegrasyon sürecinde karşılaştıkları başlıca zorlukların dil engelleri, uyum zorlukları ve işsizlik olduğunu ortaya koydu. Ek olarak, eğitim katılımcıların genel refahını önemli ölçüde artırdı ve sosyal ağlarını genişleterek dil becerilerini geliştirmelerine yardımcı oldu. Ayrıca, mesleki becerilerin kazanılmasının katılımcıların iş beklentilerini ve özgüvenlerini artırdığı bulunmuştur. Çalışmanın bulguları, mesleki eğitim programlarının göçmen kadınlar gibi dezavantajlı grupların entegrasyon sürecinde çok önemli bir rol oynayabileceğini göstermektedir. Bu programların katılımcıların sosyal ve ekonomik entegrasyonuna katkıda bulunduğu ve dil engellerini aşmalarına yardımcı olduğu bulundu. Sonuç olarak, Suriyeli kadınların Türk toplumuna entegrasyonunu kolaylaştıracak mesleki eğitim kursları oluşturmaya yönelik politikaların benimsenmesi gerekmektedir.

This study aims to investigate the issues faced by migrant women in the host country, such as language problems, adaptation difficulties, and unemployment. To this end, a field study was conducted to measure the impact of vocational training programs on the cultural integration of these women. A mixed research design was adopted to evaluate the effects of the training program, utilizing both quantitative and qualitative data collection methods. In the quantitative part, the effects of the training on participants were measured using a single- group pre-test-post test model with scales for "psychological well-being," "happiness," "life satisfaction," and "psychological resilience." In the qualitative part, the impact of the training on participants' adaptation processes and its contributions to overcoming language barriers were examined in-depth through semi-structured interviews with 7 Syrian and 4 Turkish women. The analysis revealed that the primary challenges faced by Syrian women during their integration process were language barriers, adaptation difficulties, and unemployment. Additionally, the training significantly increased participants' overall well-being and helped them develop their language skills by expanding their social networks. Moreover, the acquisition of vocational skills was found to enhance participants' job prospects and self-confidence. The study's findings suggest that vocational training programs can play a crucial role in the integration process of disadvantaged groups, such as migrant women. These programs were found to contribute to participants' social and economic integration and help them overcome language barriers. In conclusion, it is necessary to adopt policies aimed at establishing vocational training courses that can facilitate the integration of Syrian women into Turkish society.