KİNDİ’NİN ESERİNDE MÜZİK TERAPİ

Abstract

Türklerin çok eskiden beri müzik terapi ile ilgilendikleri, şamanların tedavileri ile şifa buldukları dünya müzik tarihlerinde aktarılır. Dünya müzikologlarının ve psikologların ilgilendikleri ortak bir alan olan müzik terapinin Türk müziği tarihi açısından kaynaklardaki bilgilerin de henüz yeterince incelendikleri söylenemez. Türk müziği tarihini yakından ilgilendiren kaynakların yazıldığı anlardan biri de eski Yunan ve Orta Doğu müzik kültürünün kaynaştığı İslam medeniyeti dönemidir. Günümüze müzikle ilgili eseri gelmiş en eski İslam filozoflarından ve müzik tarihinin Yazım Dönemi müzik risaleleri sahiplerinden biri olan Yakup Kindi’nin müzik terapi konusunda ne düşündüğü bugüne kadar incelenmemiş olduğu dikkat çekmiştir. Bu makalenin amacı Kindi’nin müzik terapi konusundaki fikirlerini incelemek olacaktır. Makalenin incelemesi Kindi’nin müzik risalesi ile sınırlıdır. Kindi’nin, müziğin insan psikolojisinde uyandırdığı etkiyi sık sık dile getirdiği anlaşılmaktadır. O, müziğin hem nağme, hem ika, hem de güfte uyumuna dikkat çeker. Buna ilave olarak, müzik terapi etkisini artırmak için, Kindi’nin renk ve kokulardan yararlanılmasını istemesi ilginç sonuçlardandır.

It is mentioned in the history of world music that the Turks have been interested in music therapy for a long time and have been healed by the cures of shamans. It cannot be said that the information in the sources in terms of the history of Turkish music of music therapy, which is a common field that world musicologists and psychologists are interested in, has not yet been examined sufficiently. One of the moments in which the sources closely related to the history of Turkish music were written is the period of Islamic civilization, when the ancient Greek and Middle Eastern music culture were mixed. It drew attention that Yakup Kindi, one of the earliest Islamic philosophers whose work on music has survived to the present day and one of the authors of the writings of music history, has not been examined on music therapy. The purpose of this article will be to examine Kindi's ideas on music therapy. The review of the article is limited to Kindi's musical treatise. It is understood that Kindi has frequently expressed the effect that music has on human psychology. He draws attention to the harmony of music with both tune, song and lyrics. In addition, Kindi's request to use colors and scents to increase the effect of music therapy is one of the interesting results.