BİLGİ VE EYLEM ARASINDA KÖPRÜ OLUŞTURMAK: ÇOCUK GELİŞİMİ ÖNLİSANS PROGRAMI ÖĞRENCİLERİNİN YAZ STAJLARINDAKİ ÖĞRENMELERİ ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

Abstract

Eğitim sistemlerinin verimliliği temelde sınıflarda, atölyelerde, laboratuvarlarda ve diğer eğitim alanlarında öğretme ve öğrenmenin kalitesine bağlıdır. Mesleki eğitimde istenilen sonuçlara ulaşabilmede gerçek cevap, öğrencilerin öğrenim süreci içinde kazandıkları kuramsal bilgileri uygulamalarla pekiştirme, becerilerini geliştirmelerinin yanı sıra, mezun olduktan sonra görev yapacakları iş yerlerindeki sorumluluklarının, organizasyonun, ilişkilerin ve süreçlerin nasıl işlediğini anlamalarıyla ilişkilidir. Bu çalışma, Raelin’in “Kapsamlı İşe Dayalı Öğrenme Modeli” ni temel almaktadır. Model kolektif ve bireysel olmak üzere iki düzeyden oluşmaktadır. Çalışmada modelin bireysel düzeyi temel alınmıştır. Modelin bireysel düzeyi, iki tür öğrenme (kuram ve uygulama) ve iki tür bilginin (açık bilgi ve örtük bilgi) matrisinden oluşmakla ve bilgi ve eylemi bütünleştirmek için yansıtıcı uygulamaya vurgu yapmaktadır. Bu çalışmanın amacı, bu modelin bireysel düzeyi kapsamında çocuk gelişimi ön lisans programı öğrencilerinin yaz stajları sürecindeki öğrenmelerini değerlendirmektir. Araştırmaya 12 öğrenci katılmıştır. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden biri olan durum çalışması deseninde tasarlanmış ve nitel araştırmanın üçgenleme geleneğine bağlı olarak, gözlem, yarı yapılandırılmış görüşme ve belge inceleme stratejileri çalışmanın güvenilirliğini artırmak için kullanılmıştır. Verileri, önceden belirlenen tema doğrultusunda tanımlamak ve yorumlamak için betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Bu çalışmada elde edilen bulgular, öğrencilerin stajları sırasında çeşitli gözlem ve uygulamalar yapmalarına rağmen, kuram ve uygulama arasında köprü oluşturan yansıtıcı uygulamalara yer verilmediğini göstermektedir.