Sanal Kaytarmaya Karşı Evde Çalışma: Hemşire Akademisyenler Üzerinde Bir Araştırma

Abstract

Giriş: Çalışma saatlerinde kurumsal bilgisayarları ve internet olanaklarını kişisel amaçlar için kullanma “sanal kaytarma” olarak tanımlanırken, eve iş taşıyarak mesai saatleri dışında iş amaçlı çalışma “bitmeyen mesai” olarak yorumlanmaktadır. Amaç: Akademisyenlerin sanal kaytarma ve evde akademik amaçlı çalışma durumlarının tanımlanarak, anlamlı fark oluşturan özelliklerinin belirlenmesi amaçlandı. Yöntem: Araştırma İstanbul’daki bir kamu üniversitesinin hemşirelik fakültesinde çalışan öğretim elemanları ile gerçekleştirildi. Veriler Sanal Kaytarma Ölçeği ve Akademisyenler için Evde Çalışma Davranışları Formu ile toplandı. Araştırmanın gerçekleştirilebilmesi için etik kurul onayı, kurum izni ve katılımcıların bilgilendirilmiş onamları alındı. Verilerin analizinde psikometrik ve tanımlayıcı analizler ile karşılaştırma analizleri kullanıldı. Bulgular: Katılımcılar sanal kaytarma ölçeğinde “önemsiz sanal kaytarma”, akademisyenler için evde çalışma formunda ise “dolaylı akademik çalışma” alt boyutlarında daha yüksek puan ortalamasına sahiptir. Katılımcıların yaşı, kurumda çalışma süresi, medeni durumu, akademik pozisyonu, kadro durumu ve sosyal ağlara üyelik durumu “sanal kaytarma” davranışlarında anlamlı farklar oluşturmaktadır. Ancak yaşları, kurumda çalışma süreleri, akademik pozisyonları ve kadro durumları, sadece “doğrudan akademik çalışma alt boyutu”nda anlamlı fark oluşturmaktadır. Sonuç: Akademisyenlerin büyük bir çoğunluğunun evde iş amaçlı eylemler gerçekleştirirken, çalışma saatleri içinde ise işleri ile ilgili olmayan eylemler gerçekleştirdikleri belirlenmiştir. Bununla birlikte sanal kaytarma ve evde iş amaçlı eylemlerin yaş, deneyim ve akademik pozisyon değişkenlerinden etkilendiği söylenebilir.