Copyright Issues Raised by Digitalization and Espacially Artificial Intelligence and Search for Remedies

Abstract

The protection of intellectual creations has a long-standing history, tracing back to privileges granted as early as the 14th century. However, modern intellectual property protection emerged with the Industrial Revolution and gradually evolved into its current form. Within the scope of copyright, not only works but also related rights are safeguarded under copyright legislation. It should be noted that the legal protection of intellectual products did not occur suddenly; rather, it developed step by step in response to evolving needs and transformations throughout history. Even today, it cannot be said that this process is complete, as technological advancements continue to necessitate new regulatory measures. In recent years, the European Union (EU) has adopted several legal instruments to address the copyright issues arising from digitalization. These regulations aim particularly to strengthen the protection of works in the digital environment and to reinforce the principles of fair use. Beyond digitalization, recent developments in artificial intelligence (AI) technologies have created two-sided copyright challenges. Although there is currently a lack of comprehensive regulation concerning the AI-copyright relationship, activities classified as inputs and outputs have become a major point of discussion among copyright scholars. This study examines the copyright issues arising from rapid developments in information technologies and explores the solutions proposed within both EU and Turkish legal frameworks. Furthermore, it discusses various scenarios concerning the interaction between AI and copyright law, evaluating potential legal approaches.

Fikri ürünlerin korunması, tarihsel süreçte 14. yüzyılda verilen imtiyazlara kadar uzanan köklü bir geçmişe sahiptir. Ancak modern anlamdaki fikri mülkiyet koruması, sanayi devrimiyle birlikte ortaya çıkmış ve zamanla gelişmiştir. Telif hakları kapsamında, edebi ve sanatsal eserlerin yanı sıra bağlantılı haklar da telif yasalarıyla güvence altına alınmıştır. Şunu belirtmek gerekir ki, fikri ürünlerin hukuken korunması ani bir gelişme değil, tarihsel süreçte yaşanan ihtiyaçlar ve dönüşümler sonucunda adım adım şekillenmiştir. Günümüzde dahi bu sürecin tamamlandığını söylemek mümkün değildir, çünkü teknolojik gelişmeler yeni düzenlemeleri zorunlu kılmaktadır. Son yıllarda Avrupa Birliği (AB), dijitalleşmenin yol açtığı telif hakkı sorunlarını çözmek amacıyla birçok hukuki metin kabul etmiştir. Bu düzenlemeler, özellikle internet ortamında eserlerin korunması ve adil kullanım ilkelerini güçlendirmeyi hedeflemektedir. Dijitalleşmenin de ötesinde son yıllarda yapay zeka teknolojilerinde yaşanan gelişmeler iki yönlü telif sorunlarına yol açmıştır. Yapay zeka – telif ilişkisine yönelik düzenleme eksikliğine rağmen, girdi (input) ve çıktı (output) olarak nitelenen bu faaliyetler, telif hukukçularını fazlasıyla meşgul etmektedir. Bu çalışmada, bilişim teknolojilerindeki hızlı gelişmelerin doğurduğu telif sorunları ele alınmış ve bu sorunlara karşı hem AB hem de Türk hukukunda geliştirilen çözüm önerileri incelenmiştir. Ayrıca yapay zeka - telif ilişkisine yönelik farklı senaryolar üzerinde durulmuştur.