Göztepe PROF. DR. Süleyman Yalçın Şehir Hastanesinde uzmanlık eğitimi alan asistan hekimlerin dijital bağımlılık düzeyi ve etkili faktörler

Abstract

Bu çalışmanın amacı Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın Şehir Hastanesinde uzmanlık eğitimi alan asistan hekimlerin dijital bağımlılık düzeyi ve etkili faktörleri incelemektir. Bu araştırma kesitsel türde bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini, Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın Şehir Hastanesi'nde uzmanlık eğitimi alan ve çalışmaya katılmayı kabul eden 133 asistan hekim oluşturmuştur. Asistan hekimlere, elektronik ortamda (Google Forms) üç bölümden oluşan bir anket uygulanmıştır. Anketin birinci bölümünde sosyodemografik bilgileri içeren sorular, ikinci bölümünde Sağlık Çalışanları için Dijital Bağımlılık Ölçeği, üçüncü bölümünde ise Depresyon-Anksiyete-Stres Ölçeği (DASÖ-21) yer almıştır. Tüm analizler %95 güven aralığı ile yapılmış ve istatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. İstatistiksel analizler ve veri görselleştirme SPSS-20 yazılımı ve R programlama dili kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların %75,8'i kadın, %24,2'si erkek olup, yaş medyanı 28,0 olarak saptanmıştır. Katılımcıların %61,7'si bekâr, %19,5'i ise sigara kullanmaktadır. Katılımcıların %80,5'i Dahili Tıp Bilimlerinde, %10,5'i Cerrahi Tıp Bilimlerinde, %9,0'ı ise Temel Tıp Bilimlerinde görev yapmaktadır. Ayrıca katılımcıların %33,8'i iki yıldır asistanlık yapmakta olup, %43,6'sı mesleğini sık sık severek yaptığını ifade etmiştir. Katılımcıların %63,2'si nöbet tutmakta, %42,1'i ise günde 3-5 saat dijital araç kullandığını bildirmiştir. Çalışmada dijital bağımlılık toplam puan ortalaması 2.8 ± 0.2 olarak bulunmuştur. Bekâr katılımcıların dijital bağımlılık puanları anlamlılık sınırında (p = 0,052), mesleğini severek yapmayanlarda (p = 0,006), ileri düzey depresyon belirtileri gösteren katılımcıların(p = 0,014). dijital bağımlılık puanlarının daha yüksek olduğu belirlenmiştir Cinsiyet, sigara kullanımı, nöbet durumu, uzmanlık alanları, asistanlık süresi, anksiyete ve stres düzeyleri ile ortalama dijital bağımlılık puanları arasında ise anlamlı bir fark tespit edilmemiştir (p>0,05). Çalışmada, bekâr katılımcıların, mesleğini severek yapmayanların ve ileri düzey depresyon belirtileri gösteren katılımcıların dijital bağımlılık puanlarının daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Cinsiyet, sigara kullanımı, nöbet durumu, uzmanlık alanları, asistanlık süresi, anksiyete ve stres düzeyleri ile ortalama dijital bağımlılık puanları arasında ise anlamlı bir fark tespit edilmemiştir.

The aim of this study is to examine the level of digital addiction and the influencing factors among resident physicians receiving specialty training at Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın City Hospital. This is a cross-sectional study. The study population consisted of 133 resident physicians who are receiving specialty training at Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın City Hospital and agreed to participate in the study. An electronic survey (Google Forms) consisting of three sections was administered to the participants. The first section included questions regarding sociodemographic information, the second section included the Digital Addiction Scale for Healthcare Workers, and the third section included the Depression-Anxiety-Stress Scale (DASS-21). All analyses were conducted with a 95% confidence interval, and the statistical significance level was set at p<0.05. Statistical analyses and data visualization were performed using SPSS-20 software and the R programming language. Of the participants, 75.8% were female and 24.2% were male, with a median age of 28. Among the participants, 61.7% were single, and 19.5% reported smoking. In terms of specialties, 80.5% worked in Internal Medicine, 10.5% in Surgical Sciences, and 9.0% in Basic Medical Sciences. Additionally, 33.8% of the participants had been residents for two years, and 43.6% stated that they frequently enjoyed their profession. Furthermore, 63.2% of the participants reported working night shifts, and 42.1% indicated that they used digital devices for 3-5 hours per day. The average total score for digital addiction was found to be 2.8 ± 0.2. Digital addiction scores were borderline significant for single participants (p = 0.052) and higher in those who did not enjoy their profession (p = 0.006) and in those showing advanced depression symptoms (p = 0.014). No significant differences were found xivbetween average digital addiction scores and gender, smoking status, working night shifts, specialty areas, duration of residency, or levels of anxiety and stress (p>0.05). The study found that digital addiction scores were higher among single participants, those who did not enjoy their profession, and those with advanced depression symptoms. No significant differences were observed in digital addiction scores based on gender, smoking status, working night shifts, specialty areas, duration of residency, or levels of anxiety and stress.