Jerusalem, christians and the Church of the Holy Sepulchre in a period of transformation (1700-1703)

Abstract

The 18th century Jerusalemite society, and rather precisely the Christian population, is a fundamental historical factor that is worth the scholars’ attention. As Ottoman studies focus on certain historical elements more than others, details of the day-to-day practices, social and economic transactions, and the general conditions of the Christian population continue to be unperformed. In addition, the influence of the Christian holy sites remains obscure. A situation that puts the researchers before a tacit feature of the Ottoman social history, that, if examined within the sphere of the archival sources and chronicles, would help to widen our perspective of the transformation process of the Christian communities and their holy sites, all within a period that once was believed to be a period of decline and decay. Hereafter, examining the primary sources, it is significant to survey for detailed information about these communities, then search for the possibility of viewing them in a revisionist consciousness of the early 18th century, while focusing on a critical period that encompassed its first years of the century, prior the eruption of the revolt of the Naqibu Al-ashr?f. And further investigating the potential role of the Church of the Holy Sepulchre as a significant religious site that might have attained influence in the social and economic transformation of the Christian communities. Along which, questioning the applicability of the classical paradigms of “autonomy”, segregation, and ”Millet System” in the case of the 18th century Jerusalem. Proposals and arguments that this study attempts to tackle and dwell on, hoping to serve a new perspective in the social study stance of the socio-economic history of Ottoman Jerusalem. Keywords : Ottoman Jerusalem, Christian Population, Church of the Holy Sepulchre, Social Life, Economic Transactions, Ordinary People18. Yuzyıl Kudus toplumu araştırmacıların dikkatine değer, temel tarihi bir olgudur. Osmanlı calışmaları belirli başlı hususlara odaklandığından, Hıristiyan topluluklarının gunluk rutinlerinin, sosyal ve ekonomik hareketlerinin ve genel durumlarının detayları belirsizliğini surdurmektedir. Bunun yanı sıra Hıristiyanların kutsal alanlarının soz konusu hususlar uzerindeki etkisi de belirsizdir. Bu durum ise araştırmacıyı Osmanlı sosyal tarihinin ustu kapalı bir yuzuyle karşı karşıya bırakmaktadır. Bu konunun arşiv kaynakları ve kronikler ekseninde incelenmesi, tumu bir zamanlar gerileme ve cokuş donemi olduğuna inanılan surecte gercekleşmiş olan Hıristiyan toplulukların donuşum sureclerine ilişkin bakış acımızı genişletmeye yardımcı olacaktır. Gelecekte, temel kaynakları incelerken bu hususları ortaya koyabilmenin olasılıklarını 18. Yuzyılın başlangıc doneminin revizyonist bilinciyle araştırarak, soz konusu toplumluklar hakkında detaylı bilgiler aramamız gerekmektedir. Bu surecte Nakibu’l-Eşraf isyanının yıkıcı etkisinin oncesini ifade eden yuzyılın ilk yıllarını kapsayan kritik surece odaklanmak gerekmektedir. Tum bunlar Kudus merkezli klasik otonomi, ayrımcılık ve millet sistemi paradigmalarını, onemli bir kutsal alan olmasının yanı sıra muhtemel bir şekilde Hıristiyan topluluklarının sosyal ve ekonomik donuşumunde etkili olan Kamame (Kıyamah) Kilisesi’nin potansiyel rolu ışığında anlayabilmek icin elzemdir. Bu tez de ele alınan ve uzerinde durulan oneri ve tartışmaların, Osmanlı sosyal tarih calışmalarına yeni bir bakış acısı kazandırması umut edilmektedir.