KİŞİSEL VERİLERİN KORUNMASI KANUNU’NUN AVUKATIN BİLGİ VE BELGE TOPLAMA YETKİSİNE ETKİLERİ

Abstract

Hukuki dinlenilme hakkı, taraflara yargılama konusu vakıalar hakkında açıklama ve ispat hakkı vermektedir. Açıklama ve ispat hakkı, silahların eşitliği ilkesine uygun olarak, tarafların yargılamada haklı-lıkları konusunda mahkemeyi ikna etmek için istedikleri vakıayı yargı-lamaya getirebilme, bu vakıalar hakkında delil ileri sürerek bunların mahkeme tarafından incelenmesini isteme hakkını içerir. Bu hakları tara-flar çoğunlukla bir avukatın hukuki yardımından faydalanarak kullanır-lar. Dolayısıyla avukatlar bu hakkın yerine getirilmesinde hayati bir işlev üstlenirler. Sözünü ettiğimiz işlev, doğal olarak avukatlara bazı özel yetkiler tanınmasını gerektirmiştir. Bu kapsamda avukatlara tanınan en önemli yetkilerden birisi ise Avukatlık Kanunu’nun 2. maddesinde yer alan bilgi ve belge toplama yetkisidir. Ancak bu yetkiye, özellikle 2016’da yürürlüğe giren Kişisel Verilerin Korunması Kanunu ile fiilen sınırlamalar getirilmiştir. Çünkü avukatlar, bilgi ve belge toplarken kişisel veri sayılan verilere erişme imkânına sahiptir. Bu da kişisel ver-ilerin korunması hakkı kapsamındaki düzenlemelerle çelişmekte ve avu-katların bilgi ve belge elde etme imkânı giderek zorlaşmaktadır. Bu ça-lışmamızda söz konusu sınırlamaların neler olduğu açıklanarak, bu sınırlamaların yerindeliği değerlendirilecektir.