Yüksek Dereceli pTa Mesane Kanserinde Onkolojik Sonuçlar

Abstract

Amaç: Primer Ta, yüksek derece patolojili hastalarda onkolojik sonuçların değerlendirilmesi, nüks için olası risk faktörlerin belirlenmesi ve ikincil TUR (re-TUR) yapılmasının onkolojik sonuçlara olan etkisinin gösterilmesi amaçlandı. Materyal ve metod: Ocak 2000 ile Aralık 2020 tarihleri arasında kliniğimizde TUR-MT yapılan hastaların verileri retrospektif olarak incelendi. pTa, yüksek derece veya G3 ürotelyal karsinom patolojisi olan hastalar çalışmamıza dahil edildi. Hastaların demografik verileri, yapılan TUR-MT operasyonlarına ait histopatolojik verileri, nüks ve progresyon gelişimi ve bunların süreleri tarandı. Hastalar öncelikle nüks saptanan ve saptanmayanlar olarak son- rasında ise re-TUR yapılanlar ve yapılmayanlar olarak iki gruba ayrıldı. Kategorik değişkenlerin karşılaştırması Pearson ki-kare testi ve Fisher’s Exact testi ile yapıldı. Niceliksel verilerde normal dağılıma sahip değişkenler için Student’s t-testi, diğerleri için Mann-Whitney U testi kullanıldı. Tip I hata olasılığı tüm testler için ? = 0,05 olarak kabul edildi. Re-TUR’un mesane tümörü nüksü üzerindeki etkisini belirlemek için %95 CI ile Kaplan-Meier sağkalım eğrileri kullanıldı. Bulgular: Toplam 72 hastadan 63’ü erkekti (%87,5). Ortanca 25 aylık takipte 21 hastada nüks, 4 hastada ise prog- resyon saptandı. On dört hastada (%66,7) nüks ilk bir yıl içerisinde gelişti. Nüks patolojilerinin büyük çoğunluğu pTa (%82) mesane tümörüydü. Kasa invaze olan 2 hastanın birine radikal sistektomi ve üriner diversiyon, diğer hastaya multimodal tedavi uygulandı. Nüks gelişen grupta mesleki kimyasal maruziyeti istatistiksel anlamlı daha fazlaydı (p=0,001). Re-TUR yapılan grupta 9 (%37,5) hastada nüks görülürken, yapılmayan grupta 12 (%25) has- tada nüks görüldü (p=0,271). Re-TUR yapılan ve yapılmayan grup arasında nükssüz sağkalım açısından istatistiksel anlamlı farklılık saptanmadı (p=0,432). Sonuç: Bu çalışma ile yüksek dereceli pTa mesane kanserlerinde mesleki kimyasal maruziyetinin nüks üzerine olumsuz etkisi gösterilmiştir. İlk tanıdan 5 yıl sonrasında dahi nüks ve progresyon gözlenebilmektedir.