ANAYASAL İLKELER AÇISINDAN KANUN YOLUNDAN VAZGEÇME MÜESSESESİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Abstract

7194 Sayılı Kanun ile 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (VUK) 379. maddesi Kanun Yolundan Vazgeçme kenar başlığı ile yeniden düzenlenmiştir. VUK 379.maddesine göre vergi/ceza ihbarnamesine karşı açılan davalarda kanun volu açık kararlara karşı mükelleflerin / vergi sorumlularının başvuru süresinde kanun yolundan vazgeçmeleri halinde mahkeme kararına göre vergi ve/veya cezalar indirimli olarak tahakkuk ettirilecektir. Ayrıca VUK 379 maddesinde, vergiler ve/veya cezalar tahakkuk tarihinden itibaren bir ay içinde gecikme faiziyle ödenirse ayrıca indirim yapılacağı belirtilmektedir. Dolayısıyla kanun yolundan vaz-geçme müessesesi ile iki farklı indirim uygulanmaktadır. Bu düzenleme-ye göre kanun yolundan vazgeçebilmesi için mükelleflerin/vergi sorumlularının kanun yoluna başvurabilme hakkının olması gerekmektedir. Ancak mükellefler/vergi sorumlularının kanun yoluna başvurabilmesi dava konusunun miktarına göre belirlenmesi ve müesseseden yararlananlara vergi ve/veya cezada indirim yapılması, bu düzenlemeyi Anayasal ilkeler açısından tartışmalı hale getirmektedir. Bu çalışma ile kanun yolundan vazgeçme müessesesi Anayasal ilkeler açısından değerlendirilmektedir.