Tedaviye Dirençli Primer Nefrotik Sendrom Hastalarının Klinik ve Biyokimyasal Özelliklerinin Böbrek Sağkalımı Üzerine Etkileri

Abstract

AMAÇ: Nefrotik sendrom (NS), sıklıkla kronik böbrek hastalığına (KBH) ilerleyen heterojen hastalık gruplarını içerir. Tedaviye direnç, NS hastalarında önemli bir problemdir ve böbrek sağkalımını olumsuz etkiler. Çalışmamızda, tedaviye dirençli primer NS hastalarının klinik ve laboratuvar özelliklerinin böbrek sağkalımı üzerine etkileri araştırılmıştır. GEREÇ ve YÖNTEMLER: 2000-2015 tarihleri arasında primer NS tanısı ile takip edilen 1305 hasta değerlendirildi. Tedaviye rağmen 3.5g/gün üzerinde proteinürisi devam eden 50 hasta (E/K:32/18, ortalama yaş:50±16) çalışmaya dahil edildi. BULGULAR: NS etiyolojilerine göre hasta sayıları şu şekilde dağılıyordu: membranöz nefropati (MN), 19 (%38); fokal segmental glomerüloskleroz (FSGS), 16 (%32); IgA nefropatisi (IgAN), 8 (%16); membranoproliferatif glomerülonefrit (MPGN),7 (%14). En düşük bazal GFR değerleri IgAN'de saptandı [37 mL/dak]. Gruplar GFR'de yıllık düşüş hızlarına (?GFR/yıl) göre karşılaştırıldığında, gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı. FSGS hastalarında bazal proteinüri miktarları ne kadar fazla ise ?GFR/yıl da o kadar fazla idi (r=-0.51, p=0.04). MPGN hastalarında ise bazal C-reaktif-protein (CRP) ile ?GFR/yıl ters koreleydi (r=-0.75, p=0.04). Sigara, hiperlipidemi, siklofosfamid, kalsinörin inhibitörü veya steroid kullanımının ?GFR/yıl'a herhangi bir etkisi saptanmadı.SONUÇ: Tedaviye cevapsız primer NS'un en sık nedeni MN olarak saptandı. Glomerülonefrit tiplerinin yıllık GFR düşüş hızlarının benzer olduğu saptandı. Bu hasta grubunda verilen tedavilerin renal sağkalım üzerine herhangi bir etkisi saptanamadı. FSGS'de proteinüri, MPGN'de ise CRP, KBH progresyonunu predikte edebilir.