RENÉ GUÉNON'DA MODERN İNSANIN ANLAM VE HAKİKAT PROBLEMİ

Abstract

Modernite bireycilikle şekillenen, hayatının gayesi ilerlemecilikle ifade edilen, ahlâki alanda yararcı ve evrene, kendine, ötekine yabancılaşmış bir insan profili ortaya çıkarmıştır. Bu nedenle modern insan anlam ve hakikat problemi içindedir. René Guénon'a ve onun öncüsü olduğu Gelenekselci Ekol'e göre anlam ne insan zihninde ne de doğadadır ancak varlığı aşkın özlerde ve varlığı belirleyen metafizik ilkelerde bulunmaktadır. Modernite öncesi dönemlerde insanlık vahiy ve hikmet merkezli metafizik öğretiler ve teolojiler sayesinde varlığın özlerine ve metafizik ilkelere ilişkin bilgi sahibiydi. Modernite ile insanlık şüphenin neden olduğu bir kopuşla, birey-üstü hiçbir bilgi kaynağını tanımayan ve fenomenal alanla sınırlı bilginin varlığın anlamına dair bir çerçeve sunmadığı bir belirsizliğe terk edilmiştir. Gelenekselci Ekol Moderniteyi insanî hakikatten bir sapma olarak tanımlamaktadır. René Guénon'a göre problem modernitenin temel niteliklerinden neşet eder ve postmodern çözüm arayışları problemin temelleri bakımından bir sorgulamaya girişmemektedirler. René Guénon düşüncesi, modernitenin temellerine ve onun varlık felsefesine, epistemolojisine, ahlâkına, insan tanımına ilişkin eleştiriler getirmekte ve modern insana anlam ve hakikat probleminin çözümünde Geleneksel Öğretileri ve Geleneksel bir eğitim metodu olan inisiyasyonu adres göstermektedir. Bu çalışmada modern bireyi kuran temel nitelikleri, bu niteliklerin anlam problemiyle ilişkisini ve Guénon'un insanın anlam ve hakikat problemine sunduğu çözümü ele alacağız.