Beslenmenin İnsülin Direnci ve İnflamasyon Üzerine Etkisi

Abstract

İnsülin direnci, periferal dokuların insülin hareketine yanıtının azalması olarak tanımlanmaktadır. Dünyada obezite ve insülin direnci prevalansı önemli ölçüde artmaktadır. Bu durumun oluşumunda beslenmenin büyük rolü bulunmaktadır. İnsülin direnci, Tip 2 diyabetgelişimi için majör risk faktörüdür. İnsülin direnci, çoğu hastalığın gelişimini de kolaylaştırmaktadır. Bunlar arasında; Tip 2 diyabet, kalp ve damar hastalıkları, polikistik over sendromu, alkolik olmayan karaciğer hastalığı yer almaktadır. İnflamasyonun, insülin direnci oluşum sürecindeetkili olduğu düşünülmektedir. Adipoz dokudan insülin direnci gelişiminde etkili olabilen çeşitli faktörler salınmaktadır. Besin ögeler, bu inflamatuar göstergeler üzerine etki gösterebilmektedir. Besin ögeleri ve sitokin üretimi arasındaki ilişki yapılan araştırmalar ile gün yüzüneçıkmaya başlamıştır. Beslenme, inflamasyonda kritik rol oynamakta ve insülin direnci gelişimmekanizmalarını etkilemektedir. Bu çalışmada, insülin direnci oluşumunda rol oynayan inflamasyon ile beslenme arasındaki ilişkiyi ortaya konulması ve insülin direnci gelişimine karşı geliştirilecek beslenme strajilerine katkı sağlanması amaçlanmıştır. Diyetin yağ içeriğinin düşükolmasının, n-3 yağ asitleri, yüksek posa, A vitamini, C vitamini, D vitamini, E vitamini ve çinkotüketiminin antiinflamatuar etkilerinin olduğu görülmüştür. İnsülin direncinde diyet tedavisivücut ağırlığının azaltılması üzerine odaklanmalıdır. Protein ve yağ yeterli miktarda verilmelidir. Diyetin doymuş yağ içeriği azaltılmalı, vitamin mineral ve posa içeriği artırılmalıdır. Sonuçolarak, beslenme, insülin direnci ve inflamasyonun önlenmesinde önemli rol oynamaktadır. Bunedenle, söz konusu durumlara maruz kalan bireylerin yeterli ve dengeli beslenmeyi alışkanlıkhâline getirmeleri gerekmektedir.