Kliğimizde asistanların dahil olduğu katarakt ameliyatlarındaki intraoperatif ve erken postoperatif komplikasyon oranlarının uzman katarakt vakaları ile karşılaştırılması ve risk faktörlerinin belirlenmesi

Abstract

Asistan eğitiminde yapılan fakoemülsifikasyon katarakt cerrahilerinin güvenliklerini değerlendirmek için uzman hekimlerin yapmış olduğu standart cerrahiler ile intraoperatif ve postoperatif komplikasyon oranlarını karşılaştırmak. Komplikasyon riskini arttıran faktörleri tanımlamak. Bu retrospektif çalışmada İstanbul Medeniyet Üniversitesi Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi Göz Hastalıkları Kliniği'nde 27 Mayıs 2022-31 Mayıs 2023 tarihleri arasında katarakt cerrahisi geçirmiş tüm 18 yaş ve üzeri hastaların dosyaları ayrıntılı olarak incelendi. Hastaların demografik özellikleri (yaş, cinsiyet, sistemik hastalık öyküsü, opere edilen gözün tarafı, glokom/oküler hipertansiyon varlığı), opere edilen gözün özellikleri, intraoperatif komplikasyonlar, diğer operatif detaylar ve postoperatif 1. gün göz içi basıncı değerleri kaydedildi. İki grubun opere ettiği gözlerin özellikleri, intraoperatif komplikasyon oranları ve postoperatif 1. gün göz içi basıncı yükselme insidansları karşılaştırıldı. İstatiksel analiz IBM SPSS v28 (Armonk, NY, USA) yazılımı kullanılarak gerçekleştirildi. Çalışmaya 1500 planlı fakoemülsifikasyon cerrahisi dahil edildi. 1032 (%68.8) vaka asistanlar tarafından gerçekleştirilmişti. Kompleks vaka oranı uzman grubunda anlamlı olarak daha yüksek izlendi (p<0.01). Tüm vakalarda en sık görülen intraoperatif komplikasyon arka kapsül rüptürü (%3) idi. Basit vakalarda asistan ve uzman grupları arasında intraoperatif komplikasyonlar açısından anlamlı fark izlenmedi (p=0.62). Kompleks vakalardaki zorluk faktörü sayısı uzman grubunda asistan grubuna göre anlamlı olarak daha yüksekti (p<0.001). Kompleks vakalarda; iris prolapsı/iridodiyaliz oranı asistan grubunda, uzman grubundan (p<0.01); afak kalma oranı ise uzman grubunda, asistan grubundan anlamlı olarak daha yüksek bulundu (p=0.04). Arka kapsül rüptürü olgularında özelliksiz olguların oranı; asistan grubunda (%67.9), uzman grubuna (%23.5) kıyasla daha yüksek bulundu. Asistanlarda ilerleyen kıdem ile intraoperatif komplikasyon oranında düşme izlendi. Postoperatif 1. gün göz içi basıncı >21 mm Hg için PEX/zonül zafiyeti+ <4 mm dilatasyon (p=0.03), üveit (p=0.01); >30 mm Hg için PEX/zonül zafiyeti+ <4 mm dilatasyon (p<0.01), üveit (p=0.02), glokom/OHT (p<0.01) varlığı ve > 40 mm Hg için vitre kaybı (p=0.02) anlamlı risk faktörleri olarak bulundu. Basit ve kompleks fakoemülsifikasyon vakalarında; asistan ve uzman gruplarında intraoperatif komplikasyon oranları benzer izlendi. Artan asistan deneyimi ile intraoperatif komplikasyon oranları düşme eğilimindeydi. Asistan grubunda arka kapsül rüptürü çoğunlukla basit vakalarda görüldü. Asistan grubunda özellikle ilk yapılan ameliyatların en basit olgulardan seçilmesi, bu grupta basit olgularda daha fazla komplikasyon görülmesini açıklamaktadır. Özellikli FE vakalarından uygun zorluk seviyesinde olanların uygun deneyimdeki asistanlar tarafından gerçekleştirilmesi güvenlidir.

To determine the intraoperative and postoperative complication rates in resident performed phacoemulsification cataract surgery and compare them with the results of standard surgeries performed by staff surgeons in order to evaluate the safety of resident performed phacoemulsification. To define the risk factors for increased complication risk. In this retrospective study, clinical data of all patients aged 18 or older who underwent planned phacoemulsification surgery in Istanbul Medeniyet University Goztepe Training and Research Hospital from May 27, 2022 to May 31, 2023 were reviewed. For each subject, collected data included demographics (including age, gender, eye laterality, systemic diseases, presence of glaucoma/ocular hypertension), preoperative opthalmological status (case complexity), intraoperative complications, other operative details and postoperative day 1 intraocular pressure. Case complexities, intraoperative complication rates and incidence of early postoperative intraocular pressure elevation were compared between residents and staff surgeons. IBM SPSS v28 (Armonk, NY, USA) was used for statistical analysis. A total of 1500 planned phacoemulsification surgeries were included. 68.8% (n=1032) of all surgeries were performed by residents. Complex case rate was significantly higher in the staff surgeon group (p<0.01). The most common complication in all surgeries was posterior capsular rupture (3%). No significant difference was observed in the intraoperative complication rates between residents and staff surgeons in simple cases (p=0.62). In complex cases, level of complexity was significantly higher in the staff surgeon group (p<0.001). In complex cases; iris prolapse/iridodialysis rate was significantly higher in the resident group (p<0.01), whereas the rate of cases left aphakic was higher in the staff surgeon group (p=0.04). In cases with posterior capsular rupture, the rate of simple cases was significantly higher in the resident group (67.9%) compared to the staff surgeon group (23.5%). Intraoperative complication rate decreased with increasing resident experience. Pseudoexfoliation/zonular fiber compromise+<4 mm dilation (p=0.03) and uveitis (p=0.01) were significant risk factors for postoperative day 1 intraocular pressure elevation above 21 mm Hg. Pseudoexfoliation/zonular fiber compromise+<4 mm dilation (p<0.01), uveitis (p=0.02) and glaucoma/ocular hypertension (p<0.01) were significant risk factors for postoperative day 1 intraocular pressure elevation above 30 mm Hg. Vitreous loss (p=0.02) was a significant risk factor for postoperative day 1 intraocular pressure elevation above 40 mm Hg. In both simple and complex phacoemulsification surgeries, the intraoperative complication rates were comparable between the resident and staff surgeon groups. With increasing resident experience, the risk of intraoperative complications decreases. Majority of cases with posterior capsular rupture in the resident group were simple cases. This can be attributed to the confounder fact that residents start to gain experience by operating on simple cases initially. Complex cases with appropriate level of complexity can safely be operated by experienced residents under proper supervision.