Günübirlik cerrahi uygulanan ve havayolu laringeal maskeile sağlanan pediatrik hastalarda düşük ve normal akımanestezinin etkilerinin karşılaştırılması

Abstract

Bu çalışma, günübirlik cerrahi uygulanan ve havayolu laringeal maske ile sağlanan pediatrik hastalarda düşük ve normal akım anestezinin etkilerini karşılaştırmak amacıyla planlanmıştır. Çalışma, anestezi yöntemlerinin güvenliğini ve etkinliğini çocuk hastalar üzerinde değerlendirerek, bu iki anestezi tekniğinin klinik uygulamadaki olası avantajlarını ve sınırlarını belirlemeyi amaçlamaktadır. Bu çalışma, anestezi pratiğindeki protokollerin iyileştirilmesine katkıda bulunmayı ve pediatrik cerrahide anestezi yönetimine dair bilgileri genişletmeyi hedeflemektedir. Araştırma, yaşları 2 ila 12 arasında değişen, 9 ila 60 kilogram ağırlığında 199 pediatrik hasta üzerinde gerçekleştirilmiştir. Çalışma grubu, cinsiyet dağılımı açısından erkek ağırlıklıdır (%93,5). Uygulanan günübirlik cerrahi prosedürler, sünnet (%70,9) gibi yaygın müdahalelerden, hipospadias ve sistoskopi gibi operasyonlara kadar geniş bir yelpazeyi kapsamaktadır. Çalışma vakaları, normal akım anestezi uygulanan grup (n=108) ve düşük akım anestezi uygulanan grup (n=91) olmak üzere iki ana gruba ayrılmıştır. Kardiyovasküler stabilite, bispektral indeks, sistolik/diyastolik ve ortalama arter basıncı, kalp tepe atımı, end tidal CO2, inspirasyondaki ve ekspresyondaki oksijen miktarı ve RASS skorları değerlendirilmiştir. Demografik veriler açısından karşılaştırıldığında gruplar arasında anlamlı fark yoktu (P > 0.05). Araştırmamız, düşük akım anestezisinin, pediatrik cerrahi uygulamalarında kardiyovasküler ve solunum sisteminin stabilizasyonunu etkili bir şekilde sağladığını ortaya koymuştur. Bispektral İndeks (BIS) ölçümleri düşük akım grubunda 10. dakikada ortalama 42 (p=0,027) iken, normal akım grubunda 43 (p=0,089) olarak kaydedilmiştir. Bu küçük fark anestezi derinliği açısından klinik olarak anlamlı bir etki göstermektedir. Ortalama arter basıncı (OAB) 50. dakikada düşük akım grubunda 76,81±12,16, normal akım grubunda ise xii 68,86±9,16 mmHg (p=0,038) ölçülmüştür. Bu da düşük akım anestezinin uzun süreli hemodinamik stabiliteyi desteklediğine işaret etmektedir. Uyanma sonrası stress ajitasyon değerlendirme skoru (RASS) ise, düşük akım grubunda ilk dakikada medyan -1 (p<0,001), beşinci dakikada medyan 0 (p<0,001) olarak belirlenmiştir. Bu sonuç düşük akım anestezi grubunda anestezi sonrası dönemde daha düşük ajitasyon düzeylerinin gözlendiğini göstermiştir. Ajan tüketimi açısından, düşük akım anestezi grubunda tüketim medyanı 5,6 (IQR: 3,9-7,9), normal akım anestezi grubunda ise 25,5 (IQR: 22,45-31,35) olarak saptanmıştır (p<0,001). Bu durum düşük akım anestezisinin anestezi maliyetlerini düşürme potansiyeline sahip olduğunu göstermektedir. Çalışmanın sonuçları, düşük akım anestezisinin pediatrik cerrahi uygulamalarında güvenli ve ekonomik bir alternatif olduğunu desteklemektedir. Ajan tüketiminin azalması, hemodinamik ve solunumsal parametrelerin korunması, bu yöntemin tercih edilmesi için güçlü nedenlerdir.This study was planned to compare the effects of low and normal flow anesthesia in pediatric patients undergoing ambulatory surgery and provided with a supraglottic airway device. The study aims to evaluate the safety and effectiveness of anesthesia methods in pediatric patients, determine the potential advantages and limitations of these two anesthesia techniques in clinical practice, contribute to improving protocols in anesthesia practice, and expand knowledge on anesthesia management in pediatric surgery. The research was conducted on 199 pediatric patients with ages ranging from 2 to 12 years and weights between 9 and 60 kilograms. The study group was predominantly male (93.5%), and the ambulatory surgical procedures included a wide range from common interventions such as circumcision (70.9%) to operations like hypospadias and cystoscopy. The study cases were divided into two main groups: the group receiving normal flow anesthesia (n=108) and the group receiving low flow anesthesia (n=91). Cardiovascular stability, bispectral index, systolic/diastolic and mean arterial pressure, heart rate, end-tidal CO2, oxygen levels during inspiration and expiration, and RASS scores were evaluated. There were no significant differences between the groups in terms of demographic data (P > 0.05). Our study demonstrated that low flow anesthesia effectively stabilizes the cardiovascular and respiratory systems in pediatric surgical procedures. Bispectral Index (BIS) measurements in the low flow group were recorded as an average of 42 at the 10th minute (P=0.027), while in the normal flow group, it was 43 (P=0.089). This slight difference indicates a clinically significant effect in terms of anesthesia depth. Mean arterial pressure (MAP) at the 50th minute was measured as 76.81±12.16 in the low flow group and xiv 68.86±9.16 mmHg in the normal flow group (P=0.038), suggesting that low flow anesthesia supports prolonged hemodynamic stability. The post-awakening stress agitation assessment score (RASS) in the low flow group was determined as median -1 at the first minute (P<0.001) and median 0 at the fifth minute (P<0.001). This result indicates lower agitation levels observed in the post-anesthesia period in the low flow anesthesia group. In terms of agent consumption, the median consumption in the low flow anesthesia group was 5.6 (IQR: 3.9-7.9), while in the normal flow anesthesia group, it was 25.5 (IQR: 22.45-31.35) (P<0.001). This suggests that low flow anesthesia has the potential to reduce anesthesia costs. The results of the study support that low flow anesthesia is a safe and economical alternative in pediatric surgical procedures. The reduction in agent consumption and the preservation of hemodynamic and respiratory parameters are strong reasons for choosing this method.