1960'lı yıllarda Turgut Uyar şiirinde ideolojik ve metafizik gerilimler

Abstract

Bu tez, tarihsel ve kuramsal bir yöntem benimseyerek İkinci Yeni şairlerinden Turgut Uyar'ın 1960'lı yıllarda yazdığı şiirlerdeki ideolojik ve metafizik gerilimleri incelemektedir. 1960'lı yıllarda İkinci Yeni şiirinin birçok olumsuz eleştiriye maruz kalması, söz konusu edilen gerilimlerin tarihsel zeminini oluşturmaktadır. Bu yıllarda Uyar şiirinde, ideolojik ve metafizik gerilimlerin etkisi neticesinde görülen kurtarıcı umudu ve faillik arzusu çalışmanın esas tezidir. Estetik Modernizm anlayışına bağlı kalarak kendine özgü bir ideolojik tavır geliştirmek isteyen Uyar şiirinde yaratılan aşkın benlik, kurtarıcı umudu ve faillik arzusunu şekillendirir. Bu doğrultuda, kurtarıcı bekleyen bir sesle kurulan şiirlerde, tarihi şekillendirecek bir faillik arzusunun, 1960'lı yıllarda Uyar şiirinde belirgin bir yerde durduğu görülmektedir.

This thesis examines the ideological and metaphysical tensions in the poems written by Turgut Uyar, one of the İkinci Yeni poets, in the 1960s. The fact that the İkinci Yeni poem was subjected to many negative criticisms in the 1960s constitutes the historical basis of the mentioned tensions. In these years, the hope of savior and the desire for agency, seen as a result of the ideological and metaphysical tensions in Uyar's poetry, is the main thesis of the study. The transcendent self-created in Uyar's poetry, which wants to create a unique ideological attitude with the understanding of Aesthetic Modernism, shapes the hope of savior and the desire for agency. In this respect, it is seen that the desire for agency that will shape history in poems where there is a voice waiting for a savior, has a prominent place in the poetry of Uyar in the 1960s.