Pratik Akıl’dan Tin’e Geçişte Hegel’in Eylem Teorisi

Abstract

Bu makalenin amacı, bilincin deneyimlediği karşıtlıkların somut birliğini sağlayan Tin kavramının ortayaçıkışını Hegel’in ‘eylem’ teorisi temelinde açıklamaktır. Bu amaçla inceleyeceğimiz ana bölüm TininFenomelojisi’nde Akıl’ın “Tinsel Hayvanlar Ülkesi ve Aldanma ya da Şeyin Kendisi” momentidir. Akıl,genel olarak bireyselliğin kendisini gerçekleştirmek adına karşıtı olan evrensellikle girdiği ilişkininbiçimlerini bize sunmaktadır. Akılsal bilinç kendisini ilkin teorik ve edilgin olarak dış dünyadakeşfetmeye çalışır. Ancak karşıtlığın çözülememesi Akıl’ı pratik akıla dönüştürür ve bilinç şimdikendisini kendi etkinliği aracılığıyla edimsel kılmaya çalışır. Bu süreçte Pratik Akıl’dan Tin’e geçiştebireysellik ile evrensellik karşıtlığının çözümü için Hegel’in eylem kavramı önem kazanır. Böylece eylemkavramı, bireysellik ve evrensellik arasındaki ilişkinin hakikatini ortaya koyacaktır. Bu hakikat ise onlarınvaroluşları için birbirlerini dışlamamaları aksine bağımlı olmalarıdır. Şimdi bu çalışmada bireysel veevrenselin diyalektiği ilk olarak eylem ve iş arasındaki ilişkide ve ikinci olarak da eylemin kendisi olarakşeyin kendisinde ele alınacaktır. Sonuç kısmında ise Pratik Akıl’dan Tin’e geçiş’te eylemin etkisine dairbir değerlendirme yapılacaktır.