Orta Kulak Patolojilerinin ve Bunlara Bağlı İşitme Kayıplarının Geçici Uyarılmış ve Distorsiyon Ürünü Otoakustik Emisyon Değerleri Üzerine Etkisi

Abstract

Amaç: İletim tipi işitme kaybına neden olan orta kulak patolojilerinin, geçici uyarılmış (TEOAE) ve distorsiyon ürünü (DPOAE) otoakustik emisyon cevapları üzerine etkisini araştırmak ve bu olgulardan medikal tedavi ve/veya cerrahi tedavi alanların, tedavi öncesi ve sonrası TEOAE ve DPOAE cevaplarını karşılaştırmak ve ayrıca klinik odyometrik testlerle OAE testleri arasındaki korelasyonu araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Orta kulak problemine bağlı işitme kaybı olan 62 olgunun 107 kulağı çalışmaya alındı. Olguların 31’inde (61 kulak) efüzyonlu otitis media (EOM), 18’inde (22 kulak) kronik otitis media (KOM), yedisinde (10 kulak) adeziv otitis media, dokuzunda (14 kulak) otoskleroz mevcuttu. İki olgunun, tek kulağında KOM varken, diğer kulağında adeziv otitis media vardı. Hastalara saf ses ve konuşma odyometrisi, impedans odyometrisi, TEOAE ve DPOAE testleri uygulandı. Medikal ve cerrahi tedavi uygulanan olgulara yapılan testler tekrarlandı. Bulgular: Olguların ilk gelişlerinde yapılan ortalama saf ses ortalaması (SSO) ile TEOAE değerleri arasında korelasyon olduğu görüldü (r=- 0,469, p= 0.00). Ortalama SSO ile 1500 Hz, 2000 Hz, 3000 Hz, 4000 Hz, 6000 Hz’lerde ölçülen DPOAE değerleri arasında, ters yönde anlamlı bir korelasyon olduğu gözlendi (r=-0.356, p= 0.000; r=-0.305, p= 0.001; r=-0.427, p=0.000; r=-0.238, p=0.000). Ortalama SSO ile 1000 Hz arasında korelasyon saptanmadı (p= 0.064). Farklı frekanslarda ölçülen DPOAE değerleri arasında, 1000 Hz’in diğer frekanslar ile korelasyon göstermediği tespit edildi. Bin Hz’de ölçülen r ve p değerleri 1500 Hz için 0,041 ve 0,675; 2000 Hz için -0,008 ve 0,933; 3000 Hz için 0,186 ve 0,056; 4000 Hz için 0,051 ve 0,601; 6000 Hz için 0,003 ve 0,979 olarak bulundu. EOM’lı kulaklarda, medikal ve cerrahi tedavi öncesi kulakların % 7’sinde tam TEOAE cevabı alınırken, medikal ve cerrahi tedavi sonrası bu oranın % 41’e yükseldiği görüldü. Bu olgularda, tedavi sonrası DPOAE cevaplarının ve amplitüdlerinin arttığı görüldü.Sonuç: DPOAE testi, yüksek frekanslarda daha güvenilir sonuçlar vermekte olup, düşük frekanslarda özellikle 1000 Hz’de alınan cevapların klinik değerlendirmede çok fazla öneminin olmadığı tespit edildi. Orta kulak patolojilerinin ve orta kulakta basınç azalmasının OAE cevabını azalttığını ve uygun bir tedavi ile iyileşmeye paralel olarak OAE cevabının arttığı tespit edildi.Objective: To investigate the effects of middle ear pathologies on transient evoked (TEOAE) and distortion product otoacoustic emissions (DPOAE), to compare pre- and posttreatment TEOAE and DPOAE responses in medically or surgically treated cases, and to reveal correlations among the results of conventional audiologic and otoacoustic emission tests. Materials and methods: One hundred and seven ears of 62 patients with hearing loss due to middle ear pathologies were included to this study. Otitis media with effusion was diagnosed in 31 patients (61 ears), chronic otitis media in 18 patients (22 ears), adhesive otitis media in seven patients (10 ears) and otosclerosis in nine patients (14 ears). In two cases, chronic otitis media in one ear and adhesive otitis media in the other ear was observed. Pure tone and speech audiometric tests, impedence audiometric test, TEOAE and DPOAE tests were carried out. Patients having otitis media with effusion were followed by using medical treatment. Ventilation tubes were inserted to 12 patients who had not responded to medical treatment. In those patients, audiometric and otoacoustic emission tests were repeated.Results: A poor correlation was observed between the pure tone averages and the TEOAE values obtained on the fırst examination (r= 0.469, p= 0.00). A poor negative correlation was observed between the pure tone averages and the DPOAE values that were measured in 1500 Hz, 2000 Hz, 3000 Hz, 4000 Hz, 6000 Hz. r and p values were -0.356 and 0.000 for 1500 Hz; -0.305 and 0.001 for 2000 Hz; -0.427 and 0.000 for 3000 Hz; -0.238 and 0.014 for 4000 Hz; -0.470 and 0.000 for 6000 Hz. We din’t find any correlation between the pure tone avereges and the DPOAE values at 1000 Hz (r= -0.180, p=0.064). There was no correlation in the DPOAE values between the 1000 Hz and the other frequencies. It was observed that other frequencies were correlated poorly with each other (1500 Hz, 2000 Hz, 3000 Hz, 4000 Hz, 6000 Hz). Before medical or surgical treatment, 7 % of patients having otitis media with effussion had complete TEOAE response. After medical or surgical treatment, the proportion of complete response was increased to % 41. In these cases, DPOAE responses and amplitudes were increased after treatment. Conclusion: Although DPOAE gives more reliable results in high frequencies, it is of little benefit in the clinical evaluation in the low frequencies especially at 1000 Hz. Abnormal pressures and pathologies in the middle ear decreased OAE responses and the responses were increased after appropriate treatment.