Hemşirelerin Psikolojik Yardım Aramada Kendini Damgalama ve Psikolojik Sağlamlık Düzeyinin Belirlenmesi

Abstract

Bu çalışma, hemşirelerin psikolojik yardım aramada kendini damgalama ve psikolojik sağlamlık düzeyinin belirlenmesini amaçlamaktadır. Araştırma genel tarama modellerinden ilişkisel tarama modelinde gerçekleştirilmiştir. Bu araştırmanın çalışma evrenini Kartal Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde görev yapan gönüllü hemşireler oluşturmaktadır. Veri toplama sürecinde basit seçkisiz örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Örneklemimizi ise, en az lise mezunu, 18-39 yaş aralığındaki 279 hemşire oluşturmaktadır. Veriler araştırmacı tarafından geliştirilen 6 soruluk demografik bilgilerden oluşan anket formu, Psikolojik Yardım Aramada Kendini Damgalama Ölçeği, Psikolojik Sağlamlık Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Yapılan korelasyon analizinde ise, psikolojik sağlamlık ve psikolojik yardım aramada kendini damgalama düzeyinde pozitif yönde orta düzey ilişki olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, Regresyon analizi sonuçları, Psikolojik Yardım Aramada Kendini Damgalama (PYKDÖ) ve Psikolojik Sağlamlık arasındaki ilişkinin istatistiksel olarak anlamlı olmadığını (p > 0,05) ve Psikolojik Sağlamlık değişkeninin PYKDÖ puanlarındaki varyansı açıklamadığını göstermektedir (R²=0). Sonuç olarak; cinsiyet, eğitim düzeyi, refah düzeyi algısı, egzersiz yapma sıklığı gibi demografik bilgilerde hem psikolojik sağlamlık hem de psikolojik yardım aramada kendini damgalama düzeyinde farklılıklar olduğu tespit edilmiştir.

This study aims to determine the level of self-stigma and psychological resilience of nurses in seeking psychological help. The research was carried out using the relational screening model, one of the general screening models. The universe of this study consists of volunteer nurses working at Kartal Lütfi Kırdar Training and Research Hospital. Simple random sampling method was used in the data collection process. Our sample consists of 279 nurses aged between 18-39, who are at least high school graduates. Data were collected using a 6-question demographic information questionnaire developed by the researcher, the Self-Stigma of Seeking Psychological Help Scale, and the Psychological Resilience Scale. In the correlation analysis, it was determined that there was a positive moderate relationship between psychological resilience and the level of self-stigma in seeking psychological help. In addition, the regression analysis results show that the relationship between Self-Stigma of Seeking Psychological Help (SHSSE) and Psychological Resilience is not statistically significant (p > 0.05) and the Psychological Resilience variable does not explain the variance in HSSE scores (R²=0). As a result, it was determined that there were differences in both psychological resilience and self-stigma in seeking psychological help in demographic information such as gender, education level, perceived well-being, frequency of exercise.