Serebral venöz sinüs trombozu tanısı alan hastalarda kranial BT bulguları

Abstract

Amaç: SVST tanısında BT incelemenin yerini tartışmak ve BTbulgularını değerlendirmektir.Gereç ve Yöntemler: Manyetik rezonans venografi (MRV) ile Objective: The purpose of this study is to discuss the place ofserebral venöz sinüs trombüs tanısı konulan 27 hastanın ret- CT in the diagnosis of CVST, and evaluate relevant CT fin- rospektif (geriye dönük) olarak kontrastsız kraniyal BT tetkik- dings. leri değerlendirildi. Çalışmaya alınan 27 olgunun yaşları, cin- siyetleri, klinik bulguları, etiyolojileri sorgulandı.Bulgular: Toplam 27 olgunun 16’sı (% 59.2) kadın, 11’i (% 40.8) erkekti. Yirmi üç olguda (% 85) baş ağrısı mevcut olup, en sık görülen semptom olarak değerlendirildi. Olguların 12’sinde (% 44) hemiparezi veya hemianopsi, 9’unda (% 33) statüs epi- leptikus, 9’unda (% 33) papil ödem, 5’inde (% 18.5) bilinç etkilenmesi mevcuttu. Hastaların 18’inde (% 66.6) etyoloji mevcutken, 9’unda (% 33.3) bilinen bir etiyoloji mevcut değil- di. Yirmi yedi hastada 38 adet serebral sinüs trombozu tespit edildi. Bu 38 serebral sinüsün 13 tanesi (% 34) süperior sagi- tal sinüste, 17 tanesi (% 45) transvers sinüste, 6 tanesi (% 16) sigmoid sinüste, 2 tanesi (% 5) kavernöz sinüste yerleşimlidir. Olguların 8’inde (% 29.6) birden fazla serebral sinüste trom- büs izlendi. Yirmi yedi hastanın 8 tanesinde (% 30) kontrastsız kranial BT incelemesinde bulgu saptanmamış olup BT incele- meleri normal olarak değerlendirildi. On dokuz olguda (% 70) parankimal değişiklikler (indirekt bulgu) ve tromboze sinüsler- deki dansite değişiklikleri (direkt bulgu) izlenmiştir. Birden fazla sinüste oklüzyon olan olguların % 100’ünde BT incele- mede bulgu saptanmıştır. Bulguların % 57.8’i indirekt bulgu- lar olarak değerlendirildi. Sonuç: BT inceleme, SVST tanısında ilk tercih edilen yöntem olmakla birlikte, BT incelemenin SVST tanısında duyarlılığı düşük bulunmuş olup, ek görüntüleme yöntemlerine gereksinim duyulmaktadır. BT incelemede en sık bulgu parankime ait deği- şiklikler olup, olguların yalnızca % 40.7’sinde saptanmıştır.