Subject's care of the truth

Abstract

XX. asırda yaşamış çağdaş bir Fransız filozofu olan Michel Foucault, bilgi ve iktidar eksenlerini esas alan çalışmalarından sonra, seksenli yıllarda, önceki çalışmalarını tamamlayıcı mahiyette gördüğü etik eksenine yani kendi ile ilişkimeselesine yönelmiştir. Kendini yönetme meselesiyle bağlantılı olan öznenin kendi ile ilişkisi , öznenin bir kendilik kültürü içinde ve kendilik pratikleri aracılığıyla kendini tarihte nasıl inşa ettiği ve bu kendini inşaı nasıl gördüğü ve nasıl anlamlandırdığı ile ilgilidir. Foucaultnun bu surette yapmak istediği şey, öznenin tarihsel ontolojisidir: Özne, sabit bir töz olmayıp, tarihsel olarak kurulduğundan olumsal bir yapıdadır yani dönüştürülebilir ve yeniden-biçimlendirilebilirdir. Bu çalışma, kendiyle ilişki (etik) meselesiyle bağlantılı olarak kendilik kaygısıkavramını (kendiyle meşgul olma, kendine özen gösterme) tarihî örneklere mü- racaatla ele alıyor ve bu kavramın delfik buyruk kendini bil ile olan ilişkisini ortaya koymaya çalışıyor. Bu bakımdan, Platonculuk ile, sonradan, kartezyen tutumun, kendilik kaygısı ve kendilik pratikleri zararına olarak kendini bil i nasıl öne çıkardığı ve bu durumun bilginin doğası ve hakikate erişim meselesini, dolayısıyla da felsefe-tinsellik ilişkilerini nasıl dönüşüme uğrattığı üzerinde duruluyor. Son olarak, kendilik kaygısı ile hakikate erişim meselesinin çağdaş ve aktüel bağlamda ne anlam ifade ettiği tartışılıyor.