ULUSLARARASI İLİŞKİLER VE TEKNOLOJİ: GİRİFT BİR İLİŞKİNİN SONU DİSİPLİNDE YENİ BİR “ALT DAL” MI?

Abstract

Sıfırın bulunması, matbaanın icadı, voltajın keşfi, kök hücre tedavisi, akıllı sistemler gibi çıktılar sunan teknolojik gelişim; bireyleri, devletleri, sosyolojiyi, siyaseti, ekonomiyi, hukuku, sağlığı ve yaşamla ilgili diğer alanları derinden etkilemeye devam etmektedir. Bu makalenin ana tezi; teknolojinin, uluslararası ilişkileri ve onun başat aktörlerini (devlet, kurumlar, değerler, bireyler-vatandaşlar, devlet dışı aktörler) şekillendiren faktörlerin arasında geldiğidir; bunu kalkınma kuramlarından başlayarak hegemonik güç üretme fonksiyonlarına, beşeri sermayenin eğitim politikalarından yeni çeşit savaşların-saldırıların ortaya çıkmasına kadar uzanan geniş bir hatta gerçekleştirdiğidir. Son tahlilde, teknolojinin 21. yüzyıldaki versiyonları ile – Endüstri 4.0, bilişim-yazılım, uzay, siber uzay, nano-, biyo-, nörove kuantum teknolojileri – ile uluslararası ilişkiler disiplini açısından ana faktörler arasına girdiği gözlenmektedir. Bu çalışma kısmen deskriptif bir karakter taşımakla birlikte, bugünü şekillendiren-geleceği üreten bütün bu teknolojik dalları bir arada değerlendirilmeye tabi tutmasıyla bütüncül bir bakış açısı sunarak, uluslararası ilişkiler ve teknoloji arasındaki yakın ilişkiyi göstermektedir. Çalışmada araştırmanın yöntemi doküman incelemesi (içerik analizi) olup, İngilizce, Almanca ve Türkçe akademik kitaplar, görsel ve yazılı web yayınları ve ilgili gazete kaynakları taranmıştır.