Direkt etkili antiviral tedavi alan kronik hepatit C hastalarının demografik, klinik ve laboratuvar bulgularının prognoz açısından retrospektif olarak değerlendirilmesi
Dosyalar
Tarih
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Erişim Hakkı
Özet
Giriş: Kronik hepatit C (KHC) tüm dünyada 185 milyon kişiyi etkileyen önemli bir halk sağlığı sorunudur. Kronik hepatit C tedavisinde amaç hepatit C virüsünü (HCV) eradike etmek ve HCV ile ilişkili siroz, hepatosellüler kanser, ekstrahepatik bulguların gelişimini, bulaşı önlemektir. Son yıllarda direkt etkili antiviral (DEA) tedavi rejimleri ile %100'e yakın kalıcı virolojik yanıt oranları (KVY) gözlenmektedir. Bu çalışmada İstanbul Medeniyet Üniversitesi Enfeksiyon Hastalıkları polikliniğinde Kronik hepatit C tanılı, DEA tedavi alan hastaların klinik, demografik ve laboratuvar bulgularının prognoz açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Bu retrospektif, tek merkezli, gözlemsel çalış¬ma, İstanbul Medeniyet Üniversitesi Enfeksiyon Hastalıkları polikliniğinde 1 Ocak 2016 ve 1 Temmuz 2020 tarihleri arasında takip edilen DEA tedavi alan Kronik viral hepatit C tanılı hastaların verileri elektronik ortamda taranarak yapıldı. Hastaların, hastane sisteminde kayıtlı klinik, demografik verileri, tedavi öncesi ve sonrası laboratuvar parametreleri retrospektif olarak incelendi ve kriterlere uygun olanlar çalışmaya dahil edildi. Çalışma sonunda hastalık durumu bilgisi hızlı virolojik yanıt (HVY), erken virolojik yanıt (EVY), kalıcı virolojik yanıt (KVY), yanıtsızlık, nüks ve reenfeksiyon tanımlarından biri ile verildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 114 hastanın 40'ı (%35,1) erkek, 74'ü (%64.9) kadındı. Yaş ortalamaları 56.7 ± 13.5 idi. Hastalardan 18'i genotip 1a (%15,7), 83 hasta genotip 1b (%72,8), 4 hasta genotip 2 (%3.5), 5 hasta genotip 3 (%4.3), 4 hasta genotip 4 (% 3.5) ile enfekte idi. KVY açısından değerlendirmeye alınan 98 hastanın 95'inde (%96,9) KVY elde edilirken, 2 (%2,04) hastada nüks, 1 (%1,02) hastada tedaviye yanıtsızlık görüldü. HVY oranı %92.6 (100/108), EVY oranı %97.1 (99/102) saptandı. Hastaların tedavi öncesi ve sonrası laboratuvar değerleri karşılaştırıldığında alanin aminotransferaz (ALT) ve alfa fetoprotein (AFP) değerlerinde tedavi sonrası anlamlı olarak düşüş saptandı. (p<0,001) DEA tedavi verdiğimiz hastalar içinde, yan etki veya başka nedenlerden dolayı tedavisi kesilen hasta olmadı. Sonuç: Çalışmamızda DEA tedavi verdiğimiz hastaların kalıcı virolojik yanıt oranları yüksek bulundu. Hastalar tedaviyi iyi tolere ettiler.
Objective: Chronic hepatitis C (CHC) is a major public health problem affecting 185 million people worldwide. The purpose of the treatment of chronic hepatitis C is to eradicate hepatitis C virus (HCV) and prevent HCV-related cirrhosis, hepatocellular cancer, extrahepatic manifestations, and transmission. In recent years, nearly 100% sustained virological response rates (SVR) have been observed with direct-acting antiviral (DAA) treatment regimens. This study, it was aimed to evaluate the clinical, demographic and laboratory findings of patients with chronic hepatitis C, who received DAA therapy in Istanbul Medeniyet University Infectious Diseases Clinic, in terms of prognosis. Methods: This retrospective, single-center, observational study was conducted by scanning the data of patients diagnosed with chronic viral hepatitis C who received DAA treatment between January 1, 2016, and July 1, 2020, in the Istanbul Medeniyet University Infectious Diseases outpatient clinic. Patients' clinical and demographic data, pre-treatment and post-treatment laboratory parameters recorded in the hospital system were retrospectively analyzed, and those meeting the criteria were included in the study. At the end of the study, the disease status information was given with one of the definitions of rapid virologic response (RVR), early virologic response (EVR), sustained virologic response (SVR), unresponsiveness, relapse and reinfection. Results: Of the 114 patients included in the study, 40 (35.1%) were male and 74 (64.9%) were female. Their mean age was 56.7 ± 13.5. Eighteen of the patients were genotype 1a (15.7 %), 83 of the patients were genotype 1b (72.8 %), 4 of the patients were genotype 2 (3.5%), 5 of the patients were genotype 3 (4.3 %) and 4 of the patients were genotype 4 (2.5%). While SVR was obtained in 95 (96.9%) of 98 patients who were evaluated in terms of SVR, 2 (2.04%) patients had relapse and 1 (1.02%) patient was unresponsive to treatment. The RVR rate was 92.6% (100/108) and the EVR rate was 97.1% (99/102). When the laboratory values of the patients before and after the treatment were compared, a significant decrease was found in alanine aminotransferase (ALT) and alpha-fetoprotein (AFP) values after the treatment (p <0.001). Among the patients we treated with DDA, there were no patients whose treatment was discontinued due to side effects or other reasons. Conclusion: In our study, the sustained virological response rates of the patients who were given DAA treatment were found to be high. The patients tolerated the treatment well.










