SABAHATTİN ALİ’NİN HİKÂYECİLİĞİNDE SES VE FOTOĞRAF

Abstract

Türk edebiyatında toplumcu gerçekçi anlayışın önemli temsilcilerinden olan Sabahattin Ali, roman vehikâyelerindeki resim ve ses’lerin arasında çeşitli sosyal meseleleri anlatmaya çalışmıştır. Özellikle hikâyelerindeverilen resimler, sosyal gerçekçi manzaraya çerçeve çizerken ses, bu manzaradaki gizli bir isyan’ı ifade eder. Bubağlamda onda ses, fotoğrafın arabı olarak adlandırılabilir. Bu yazıda, Sabahattin Ali’nin hikâyelerindeki fotoğraf vesesler arasındaki diyaloğa odaklanacak, fotoğrafla arabı arasındaki ilişkiler irdelenecektir.