Türkiye’deki Göz Hekimlerinin Miyopi Progresyonuna Yaklaşımı: Kesitsel Çalışma

Abstract

Amaç: Türkiye’de görev yapan göz hekimlerinin miyopi progres- yonuna yakla şımını incelemek için kesitsel bir anket çal ışması yapmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmamız Ocak-Mart 2024 tarih- leri arasında aktif olarak çalışan göz hekimlerine yöneltilen 18 soruluk çev- rim içi anket olarak yap ılmıştır. Katılımcılara demografik verileri, kurum bilgileri, çalışma yılı, pediatrik oftalmolog olarak çal ışma durumları, mi- yopi progresyonuyla ilgili bilgi düzeylerinde yeterlilik hissi, tedavi endi- kasyonu ve türü konusunda tercihleri sorulmu ştur. Bulgular: Çalışmaya dâhil edilen 193 katılımcının yaş ortalaması 40,1±5,3 idi. Çoğunluğu uzman hekim olup (%55), eğitim ve araştırma hastanelerinde çalışmaktaydı (%51). Pediatrik oftalmolog olarak çal ışanların oranı %40 idi. Progresyonu önle- meye yönelik bilgi düzeyini %55’i yeterli, %45’i yetersiz olarak cevaplan- dırdı. Miyopi progresyonuna yönelik yaşam değişikliği önerisinde bulunma oranı %95, progresyonu önlemeye yönelik tedavi oranı %48 idi. Tedavi uy- gulamayan hekimler (%52) en s ık yeterli bilgi düzeyine sahip olmamay ı sebep olarak gösterdi (%30). Tedavi veya öneriler için başlama kriteri ola- rak en sık son 1 y ıl içinde miyopide ?1 dioptri (D) art ış olmasıydı (%58). Çevresel faktörlerde değişim önerisi en s ık dışarıda/gün ışığında vakit ge- çirme idi (%95). Pediatrik oftalmologlar ın %41’i atropin tedavisi, %21’i optik tedavi, %28’i kombinasyon tedavisi uygulad ığını belirtti. Çevresel faktörlerde değişim önerileri dışında tedavi verme oranı pediatrik oftalmo- loglarda anlamlı olarak daha yüksekti (p=0,02). Oftalmolojide aktif çalışma yılı >15 olan grupta bilgi yeterlilik düzeyi en fazla olup (p<0,001), tedavi uy- gulamaları arasında anlamlı fark bulunmamıştır (p=0,68). Sonuç: Çalışma- mıza göre ülkemizde miyopi kontrolü açısından çevresel faktörlerde değişim önerileri sık verilmekte olup, tedavi uygulama oranları yetersiz bilgi düzeyi veya yetersiz zaman sebepleriyle daha azd ır. Pediatrik oftalmologlarda te- davi verme oranı anlamlı olarak daha yüksektir.