İlk Kez İnsülin Tedavisi Başlanan Tip 2 Diyabetik Hastalarda İnsülin Bırakma Oranı

Abstract

Amaç: Çalışmamızın amacı ilk kez insülin tedavisi başlanan standart insülin tedavi eğitimialan diyabetik hastaların insülin bırakma oranlarını ve tedavi uyumsuzluğunun sebeplerini sapta--maktır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya Ocak 2012-1 Ocak 2013 tarihleri arasında Dr.Lütfi Kır--dar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi polikliniklerinde ilk kez insülin tedavisi başlanan vediyabet eğitim odasında aynı iki diyabet hemşiresi tarafından verilen standart insülin tedavi eğitimialan 700 tip diyabetik hasta alındı. Hastalar telefon ile aranarak sosyodemografik verilerini, ek has--talıklarını, insülin tedavisini başlayan klinik, insülin kullanımlarını içeren anket uygulandı. Top--tedavisi kesilen 23 hasta çalışma dışı bırakılarak, 425 hasta çalışmaya dahil edildi. Bulgular: Çalış--mamızda dahil edilen 425 hastanın %50,8'i erkekti. Yaş ortalaması 57,7:11,6 yil, diyabet süresi6,6:6,2 yıl olarak saptandı. Diyabetik hastaların %57,6'sı bazal, %17,9'u hazır karışım, o/o24,5'i bazalbolus tedavisi kullanmakta idi. İnsülin tedavisini bırakma oranı %6,2 olarak bulundu. Nonpara--metrik korelasyon testleri ile değerlendirildiğinde diyabet yaşı arttıkça tedaviye devam oranının arttığıgörüldü (p=0,01, r=0,12). Tedaviyi bırakma sebepleri sorgulandığında hipoglisemi, halsizlik(%26,9), iyileştiklerini düşünme (%23), enjeksiyon zorluğu (%15,3), allerji (%11,5), çevresel faktör--ler (%7,6) ve bağımlılık korkusu (%7,6) saptandı. Sonuç: Diyabetli hastalara insülin tedavisi başlananmerkezlerin, hastalarının insülin bırakma oranlarını ve nedenlerini saptaması ve elde edilen sonuçrlara göre tedaviye uyumsuzluk nedenlerine yönelik olarak standart eğitim programlarının güncellenmesi daha çok hastanın glisemik hedeflere yaklaştırılması konusunda önemli bir adım olacaktır.