İskemik serebrovasküler olay takibinde endocan'ın prognostik değeri

Abstract

Amaç: Endocan (endotelyal spesifik molekül-ESM 1), endotel hücreleri tarafından üretilen dermatan sülfat ailesine mensup bir proteoglikandır. Yapılan çalışmalar endocan düzeyinin kanser, sepsis, obezite ve enflamatuar hastalıklarda arttığını göstermiştir. Ancak enflamasyonla ilişkili olduğu bilinen akut iskemik inme olgularında endocan düzeyini araştıran çalışmaya rastlanılmamıştır. Bu çalışmada akut iskemik inmeli hastalarda serum endocan düzeyleri ile prognoz arasındaki ilişki araştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda akut iskemik inme tanısı alan ve yaş ortalaması 63,85±11,47 yıl olan 60 hasta ile yaş ortalaması 61,55±12,37 yıl olan 40 sağlıklı kontrol grubu değerlendirildi. Endocan düzeyleri hasta grubundan ilk 24 saat, 1.hafta ve 3.ay içinde alınan kan örneklerinde bakıldı. Eş zamanlı olarak bakılan National Institute of Health Stroke skalası(NIHSS) ve Modifiye Rankin Skalası(mRS) ile hastaların prognozları değerlendirildi. Bulgular: Çalışma grubunun 24.saat, 7.gün ve 3.ay endocan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı değişim gözlenmedi (p>0,05). Kontrol ve çalışma gruplarının 24.Saat, 7.Gün ve 3.Ay endocan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmedi (p>0,05). Yedinci gün endocan değerleri ile total kolesterol, LDL kolesterol ve Fibrinojen değerleri arasında pozitif yönde istatistiksel olarak anlamlı korelasyon gözlendi (r=0,329 p=0,021; r=0,317 p=0,032; r=0,443 p=0,005). İlk 24.saat, 7. gün ve 3. ay endocan değerleri ile 24.saat, 7.gün ve 3.ay vii NIHSS ve Modifiye Rankin Skoru değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı korelasyon gözlenmedi. Sonuç: Yapılan çalışmalarda hiperkolesteroleminin endotel disfonksiyonuna eşlik ettiği saptanmıştır. Okside LDL, NO sentazın aktivitesini bozarak endotel disfonksiyonun en önemli nedenini oluşturur. Bizim çalışmamızda da endotel disfonksiyonun göstergesi olan endocan ile total kolesterol ve LDL değerleri arasında ilişki saptanmıştır. Fibrinojen inflamasyon ve koagülasyon aşamalarında etkili olan bir akut faz reaktanıdır. Serum endocan ve fibrinojen arasındaki pozitif korelasyon iskemik inmenin inflamatuar bir hastalık olması ile ilişkilendirilebilir. Çalışmamızda iskemik inmeli hastalar ile endocan değerleri arasında anlamlı bir ilişki gözlenmedi. Yapılan çalışmalarda endocan seviyesinin antihipertansif tedavi alan hastalarda azaldığı izlenmiştir. Antihipertansif tedavi alan hastaların dışlanmamış olması, hasta sayımızın az olması ve takip süresinin kısa olması çalışmamızın eksik yönleri olup hasta sayısı daha fazla olan ve daha uzun takip süreli çalışmalara ihtiyaç olduğunu düşünüyoruz.OBJECTIVE: Endocan (Endothelial-specific molecule 1) is a dermatan sulfate proteoglycan, which is expressed in endothelial cells. Increasing experimental evidence has reported that endocan is overexpressed in cancer, sepsis, obesity, or inflammatory conditions. However, clinical studies have not been seen trying to show the relationship between plasma endocan levels and acute ischemic stroke. This study has investigated the relationship between prognosis and serum endocan levels of acute ischemic stroke patients. METHODS: İn our study, the average age of 63.85 ± 11.47 years, 60 patients were evaluated with the diagnosis of acute ischemic stroke. In the control group, mean age 61.55 ± 12.37 including 40 cases created. Blood samples were taken within 1-7th day and 3rd months of the patient group to evaluate the serum endocan levels. Prognosis was evaluated with National Institutes of Health Stroke Scale (NIHSS) and modified Rankin Scale (mRS) score. RESULTS: There is no statistically significant correlation was observed between serum endocan levels of patients at the 1-7th day and 3rd month of hospitalization (p>0,05). In the evaluation of patients at the 1-7th day and 3rd month of hospitalization, there is no statistically significant correlation was observed between serum endocan levels and NIHSS, mRS scores (p>0,05). There is statistically significant correlation was observed ix between 7th day serum endocan levels of patients and total cholesterol, LDL cholesterol and fibrinogen (r=0,329 p=0,021; r=0,317 p=0,032; r=0,443 p=0,005). In addition, there is no statistically significant correlation was observed between serum endocan levels and NIHSS and Modified Rankin Scales of 1-7th day and 3rd month. CONCLUSION: Clinical studies showed that, endothelial dysfunction associated with hypercholesterolemia. Oxidized LDL, is the most important cause of endothelial dysfunction by the way of impairing the NO synthase acitiviy. In our study, there is a relationship was found between the endothelial dysfunction indicators of endocan, total cholesterol and LDL cholesterol. Fibrinogen is an acute phase reactant which is effective in inflammation and coagulation stage. The positive correlation between serum endocan levels and fibrinogen may be associated with ischemic stroke which is an inflamatory disease. In our study, there is no significant correlation was observed between endocan levels and ischemic stroke patients. Clinical studies have been done in earlier showed, endocan levels decreased in patients receiving antihypertensive therapy. The short follow-up time, not exclution of patients receiving antihypertensive therapy and small number of patient group are inadequate parts of our study. We believe that the need for more large-scale controlled studies with greater number of patients.