Tahliye taahhüdü

Abstract

Tahliye taahhüdü, konut ve çatılı işyeri kiralarında sözleşmenin sona erdiği sınırlı nedenlerden biri olarak Türk Borçlar Kanunu'nun 352.maddesinin ilk fıkrasında düzenlenmiştir. Tahliye taahhüdü kanunda kiracıdan kaynaklanan nedenlerle tahliye sebepleri arasında düzenlense de uygulamada sıklıkla rayiç kira bedellerinin sürekli artması nedeniyle kanuni artış oranın kiraya veren tarafından yetersiz bulunması başta olmak üzere çeşitli etkenlerle kiralananı tahliye etmek isteyen kiraya verenler tarafından tahliyeyi sağlayan hızlı bir yol olarak görülmektedir. Özellikle Türk Borçlar Kanunu'na eklenen Geçici Madde 1 ve Geçici Madde 2 ile kira artışına ilişkin getirilen %25 oranındaki sınırlamanın ardından tahliye taahhüdünün uygulamasına daha sık rastlanmaktadır. Çalışmamız kapsamında TBK m. 352 anlamında tahliye taahhüdü incelenmiştir. Çalışma üç kısımdan oluşmaktadır. İlk kısımda genel olarak tahliye taahhüdü tanımı incelenmiş, kanuni düzenleme, hukuki nitelik, taraflar ve uygulama alanına yer verilmiştir. İkinci kısımda tahliye taahhüdün geçerlilik şartları özel durumlara değinilerek irdelenmiştir. Nihayet üçüncü kısımda ise tahliye taahhüdünün sonuçları, tahliye taahhüdüne dayalı olarak icra takibi başlatılması ve dava açılması hallerine değinilmiştir.

Eviction promise is regulated in Article 352/1 of the Turkish Code of Obligations as one of the limited reasons for termination of the contract in residential and roofed workplace leases. Although it is regulated among the reasons for eviction due to reasons arising from the tenant in the law, in practice, it is often seen as a quick legal remedy for eviction by lessors who want to evict the leased property due to various factors, especially the insufficiency of the legal increase rate by the lessor due to the continuous increase in the current rental prices. In recent years, the implementation of the eviction promise has become more common, especially with the 25% limitation on rent increases introduced by the Temporary Article 1 and Temporary Article 2 added to the Turkish Code of Obligations. Within the scope of our study, the eviction commitment within the meaning of Article 352 of the TCO is analysed. The study consists of three parts. In the first part, definition of the eviction promise is examined in general, and the legal regulation, legal nature, parties and field of application are included. In the second part, the validity conditions of the eviction promise are examined by touching on special situations. Finally, in the third part, the consequences of the eviction promise, initiating enforcement proceedings and filing a lawsuit based on the eviction promise are discussed.