Esmolol infüzyonunun perioperatif miyokardiyal iskemi üzerine etkisi

Abstract

Amaç: Bu çalışmada, genel anestezi altında cerrahi grade evrelemesine göre grade 3-4 olan, elektif ürolojik ve genel cerrahi ameliyatları uygulanan hastalarda esmolol kullanımının perioperatif miyokardiyal iskemi üzerine etkisinin araştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız S.B. Medeniyet Üniversitesi Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne başvuran genel anestezi altında, Grade 3-4 elektif ürolojik cerrahi ve genel cerrahi ameliyatları uygulanan, perioperatif kardiyak olay gelişimi açısından orta ve yüksek rik taşıyan 40 hasta üzerinde yapıldı. Tüm hastaların ameliyat öncesi EKG'leri değerlendirildi. Preoperatif venöz kan örnekleri alınarak BNP, CK-MB, troponin-I düzeyleri ölçüldü. Hastalara , standart izlem yöntemlerine ek olarak BIS monitorizasyonu ve indüksiyondan sonra invaziv arter monitorizasyonu uygulandı. Hastalar randomize çift kör iki gruba ayrıldı. Grup E'ye (Esmolol Grubu) indüksiyon öncesi esmolol 500 µg/kg/dk infüzyona geçildi. Grup K'ye (Kontrol Grubu) aynı miktarda izotonik %0.9 NaCl uygulandı. Yükleme sonrası fenranil 1 µg/kg, propofol 2 mg/kg ve rokuronyum 0.6 mg/kg uygulanarak indüksiyon ve entübasyon gerçekleştirildi. Hedef kalp hızı <80/dk olacak şekilde ve maksimum infüzyon hızı 300 µg/kg/dk olmak üzere infüzyon sürüdürüldü. Ameliyat sonrası hastalar 48 saat yoğun bakım ünitesinde takip edildi. Tüm hasta gruplarından venöz kan örnekleri alınarak troponin-I, BNP ve CK-MB düzeyleri ölçüldü. EKG'de görülen ST değişikliği 8., 12., 24., 36. ve 48. saatlerde kaydedildi. Postoperatif 48. saatte esmolol uygulaması kesilerek kontrol grubu ve esmolol grubundaki hastalar yoğun bakım ünitesinden servise devredildi. Bulgular: Grup K'nınyükleme sonrası, entübasyon sonrası 30. dk, 60. dk, 120. dk ve postoperatif tüm ölçüm zamanlarındaki KAH ortalamaları Grup E'den istatistiksel olrak anlamlı derecede yüksek bulundu. (p<0,05). Grup E'de yükleme öncesi KAH değerleri diğer bütün ölçüm zamanlarından daha yüksek saptandı. (p<0,05). OAB değerleri Grup E'de intraoperatif 60. dk ve postoperatif 36. saate kadar Grup K'dan daha düşük bulundu (p<0,05). Troponin-I ve BNP değerleri gruplar arasında farklılık göstermedi (p>0,05). CK-MB değerleri Grup K'da postoperatif ilk 12 saatlik ölçümlerde Grup E'YE göre daha yüksek saptandı (p<0,05). Grup K'da postoperatif 48. saat ST değişikliği, Grup E'den yüksek bulundu (p< 0,05). Sonuç: Yapılan çalışmada esmolol infüzyonunun major nonkardiyak cerrahi uygulanan kardiyak açıdan orta ve yüksek riskli hastalarda EKG'de ST değişikliği gelilme insidansını azalttığı saptandı.

Aim: In this study, we aimed to investigate the perioperative myocardial ischemia incidence with the use of esmolol in patients who undergoing elective urological and general surgery, Grade 3-4 under general anesthesia. Materials and Methods: Our study was established on 40 patients who hav been admitted to the Istanbul Medeniyet University Göztepe Training and Research Hospital, undergone Grade 3-4 elective urological and general surgery and have medium and high risk in terms of the development of any perioperative cardiac events. The preoperative ECGs of all patients were evaluated. The preoperative venous blood samples were taken and BNP, CK-MB, troponin-I levels were measured. Invasive arterial monitoring was performed to patients in addition to standard follow-up procedures after BIS monitoring and induction. Patients were divided into two randomized double-blind groups. Esmolol 500 µg/kg/min infusion was administered to Group E (Esmolol Group) before induction, and afterwards 50 µg/kg/min infusion was performed. Isotonic 0.9% NaCl at the same amount was applied to Group K (Control Group). After loading, fentanil 1 µg/kg, propofol 2 mg/kg and rocuronium 0.6 mg/kg were administered, and induction and intubation were performed. The infusion was continued aiming on heart rate of <80/min and maximum infusion amount was 300 µg/kg/min. After the surgery, patients were followed at intensive care unit for 48 hours. Venous blood samples were taken from patients, and troponin-I, BNP and CK-MB levels were measured. The ST changes were recorded at the ECG at 8., 12., 24., 36. and 48. hours. Esmolol application was ended at postoperative 48 hours, and patients in Group K and Group E transferred to their cilinics. Results: The mean heart rate of Group K after loading, after intubation, and at 30. min., 60. min., 120. min. and postoperative measurements were significantly higher than Group E (p<0.05). In Group E, heart rate values before loading were found higher than all measurement times (p<0.05). The mean arterail pressure values lesser than Group K compared to postoperative 36 hours and intraoperative 60 minutes in Group K (P<0,05). Troponin-I and BNP values had no difference between the groups (p>0.05). CK-MB values were found higher in Group K than Group E in postoperative 12 hours (p<0.05). In Group K, ST changes were found higher than Group E in postoperative 48 hours (p< 0.05). Conclusion: In the study, it is concluded that the esmolol infusion has reduced the incidence of ST change development in ECG of medium and high-risk patients undergoing major noncardiac surgery.