BİR İYİ YÖNETİŞİM İLKESİ OLARAK KATILIMCILIK VE TÜRK KAMU YÖNETİMİNDE KATILIMCILIĞIN KONUMU

Abstract

20. yüzyılın son çeyreğinden bugüne, kamu yönetimindeyaşanan paradigma değişimi beraberinde“iyi yönetişim (good governance)” anlayışını getirmiştir.İyi yönetişim anlayışı ile genel olarak yönetimdekatılımcı, etkin, şeffaf, hesap verebilir vehukuku üstün tutan uygulamalar ön plana çıkmıştır.Söz konusu anlayış katılımcılık ilkesiyle değerlendirildiğinde,kamusal alanda iyi yönetişimi gerçekleştirmekiçin vatandaşın yalnızca oy kullanmabiçiminde siyasi katılımı değil, yönetimin her türlüsürecinde yer alması hedeflenmiştir. Böylece vatandaş-devlet ilişkileri geliştirilmesi, güçlendirilmesive kamuda yönetimin daha etkin hale getirilmesiaçısından önemli araçlar oluşturulmuştur.Türkiye açısından; “iyi yönetişim” anlayışının etkilerive değişen toplumsal ihtiyaçların getirdiği zorunluluklarsonucu kamu yönetiminde bir dizi reformyapılmıştır. Bunlardan katılımcılık yönü ile ele alınabilecekolanlar, 4982 sayılı Bilgi Edinme HakkıKanunu, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu,5393 sayılı Belediye Kanunu, 6328 Sayılı Kamu DenetçiliğiKurumu Kanunu, 2006/3 sayılı Başbakanlık Genelgesi ve 2006/10316 sayılı Bakanlar KuruluKararı olarak sayılabilir. İlgili kanunlara dayanarakkatılımcı bir toplum yapısı oluşturmak ve demokrasikültürünü geliştirmek adına uygulamada pek çokkatılımcı mekanizma hayata geçirilmiştir. Bu çalışmada;bir iyi yönetişim ilkesi olarak katılımcılığınişlevi, türleri, araçları ve Türk Kamu Yönetimindekiyasal çerçevesi üzerinde durulacaktır.