Gölgede Kalmış Bir Şairin Bilinmeyen Üç Tercümesi

Abstract

Son yıllara kadar hakkında neredeyse hiçbir bilgi bulunmayan Emirî mahlaslı Mehmed bin Musa Paşahem anne hem baba tarafından pek çok âlim, sanatkâr ve devlet adamı yetiştiren bir aileye mensuptur.16. asırda Anadolu’da Farsça şiir söyleme geleneğini sürdüren Emirî, bugün elde olan bütün eserlerindeFarsça ve Türkçeyi bir arada kullanmıştır. Yakın geçmişte sadece iki divanı ile bu divanlarda sözünü ettiğieserlerinden haberdar olunan Emirî’nin, Uppsala Üniversitesi Kütüphanesi’nde bulunan yazma bir külliyattaüç tercüme eserine daha rastlanmıştır. Yazmadaki sırasına göre bu metinler, Sadî’nin Bostân, HâcûyıKirmânî’nin Kemâlnâme ve Hilâlî-i Çağatayî’nin Sıfâtü’l-Âşıkîn adlı eserlerinin Farsçadan Türkçeyemanzum tercümesidir. Emirî, Kemâlnâme yerine tercümesinde Ahlâk-ı Kâmilîn adını kullanmış, diğer ikieseri ise aynı isimle tercüme etmiştir. Bu çalışmada Emirî’nin hayatına dair yeni bulgulara kısaca temasedildikten sonra söz konusu yazma ile adları zikredilen üç tercüme metin tanıtılacak ve yazmadan örneksayfalar verilecektir